Translate

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

ΠΑΤΑΡΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

Στείλετε στο leonidasorf@gmail.com ένα κομμάτι από κάθε νέα έκδοση σας και θα το αναρτώ .

Τρίτη 11 Αυγούστου 2015

ΟΜΙΛΟΥΝΤΑ ΒΙΒΛΙΑ Ελληνικής Λογοτεχνίας (Επιλογές)

Ελληνική Λογοτεχνία  «ΟΜΙΛΟΥΝΤΑ ΒΙΒΛΙΑ»  

Ομιλούντα βιβλία Επιλεγμένα από την Βιβλιοθήκη του  ΦΑΡΟΥ  ΤΥΦΛΩΝ  Ελλάδος
και από  το  http://www.isobitis.com/ 


Ελλη Αλεξίου 6 βιβλία

……………………………………………

Η χαμηλή φωνή Μανώλης Αναγνωστάκης 

………………………………………………

Μίμης Ανδρουλάκης Μ εις την Ν

…………………………………………..

Βαλέτας Γιώργος  (Το προδομένο 21  Βαλέτας Γιώργος )

Ακούσετε το εδώ :  http://www.isobitis.com/book1651.php 

ή Διαβάστε το ΕΔΩ  : https://www.scribd.com/embeds/109598530/content

Αφετηρία μου για το γραπτο κείμενο ήταν το
//bhxospan.blogspot.gr/2012/10/blog-post.html 
………………………………………………

Συναξάρι Βαλτινός Θανάσης 

………………………………………………..

Κώστας Βάρναλης  2 Βιβλία 

1.  Η αληθινή απολογία του Σωκράτη, το ημερολόγιο της Πηνελόπης 
2.  Οι δικτάτορες
3.  Ποιητικά 
http://www.isobitis.com/book1466.php
…………………………………………………….

Βασίλης Βασιλικός « Ζ  »
……………………………………………………

Ηλίας Βενέζης 4 βιβλία

1. Αιγαίο   
2. Αιολική γη 
3. Γαλήνη 


4 Το νούμερο 31328 
……………………………………………….

Ρέα Γαλανάκη    6 βιβλία

Αμίλητα βαθιά νερά 
Ελένη ή ο κανένας 
Θα υπογράφω Λουί 
Ο βίος του Ισμαήλ Φερίκ πασά 
Ο αιώνας των λαβυρίνθων 
Φωτιές του Ιούδα, στάχτες του Οιδίποδα

……………………………………………..

Φρέντυ Γερμανός      8 βιβλία

Ακριβή μου Σοφία 
Γυναίκα από βελούδο 
Η εκτέλεση 
Με συγχωρείτε λάθος 
Ριλάξ και άλλες ιστορίες 
Τερέζα 
Το αντικείμενο 
Υγρές νύχτες

………………………………………………….

Χρήστος Γιανναράς   2 βιβλία

Η ελευθερία του ήθους 

Σχόλιο στο άσμα ασμάτων

……………………………………………….

Πηνελόπη Δέλτα  8 βιβλία

Ελευθέριος Βενιζέλος 
Η ζωή του Χριστού 
Μάγκας 
Παραμύθι χωρίς όνομα 
Παραμύθια και άλλα 
Στα μυστικά του βάλτου 
Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου 
Τρελαντώνης

http://www.isobitis.com/delta.php/
……………………………………..

Ζυράννα Ζατέλη 5 βιβλία

Και με το φως του λύκου επανέρχονται 
Με το παράξενο όνομα Ραμάνθις Ερέβους 
Περσινή αρραβονιαστικιά 
Ο δικός της αέρας 
Το πάθος χιλιάδες φορές


…………………………………………

Λιλή Ζωγράφου 10 βιβλία


Από τη Μήδεια στη Σταχτοπούτα 
Επάγγελμα πόρνη 
Η αγάπη άργησε μια μέρα 
Η αντιγνώση 
Η γυναίκα σου η αλήτισσα 
Η Συβαρίτισσα 
Μου σερβίρετε ένα βασιλόπουλο παρακαλώ; 
Νύχτωσε αγάπη μου, είναι χθες 
Παλαιοπώλης αναμνήσεων 
Το χρυσάφι των κορμιών τους

………………………………………….

Νίκος Καζαντζάκης   17 βιβλία

Αναφορά στο γκρέκο 
Ασκητική 
Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά 
Επιστολές προς Γαλάτεια 
Μετάφραση Δάντη θεία κωμωδία 
Ο βραχόκηπος 
Ο καπετάν Μιχάλης 
Ο τελευταίος πειρασμός 
Ο φτωχούλης του Θεού 
Ο Χριστός ξανασταυρώνεται 
Οφις και κρίνο 
Συμπόσιον 
Ταξιδεύοντας Αγγλία 
Ταξιδεύοντας Ιαπωνία - Κίνα 
Ταξιδεύοντας Ισπανία Α 
Ταξιδεύοντας Ιταλία - Αίγυπτο κ.α 
Ταξιδεύοντας Ρωσία

………………………………………………

Μ. Καραγάτσης (1908 - 1960)  12 βιβλία

Αίμα χαμένο και κερδισμένο 
Αμρι α μούγκου 
Βασίλης Λάσκος 
Η μεγάλη λιτανεία 
Η μεγάλη χίμαιρα 
Λειτουργία σε λα ύφεσις 
Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του 
Ο κίτρινος φάκελος 
Ο συνταγματάρχης Λιάπκιν 
Σέργιος και Βάκχος 
Το 10 
Το χαμένο νησί

http://www.isobitis.com/karagatsis.php/
.................................................................

Μαλβίνα Κάραλη  4 βιβλία

Οδός Πανός 
Πιο πολύ πιο πολύ 
Σαββατογεννημένοι 
Τα κορίτσια στη σαβάνα

http://www.isobitis.com/malbina.php 
……………………………

Ανδρέας Καρκαβίτσας  5 βιβλία

Η θάλασσα και το γιούσουρι 
Η καπετάνισσα 
Ο Διγενής Ακρίτας 
Ο ζητιάνος 
Παλιές αγάπες  

……………………………….

Μενέλαος Λουντέμης  18 βιβλία

Αγέλαστη άνοιξη 
Αυτοί που φέρανε την καταχνιά 
Εκσταση 
Ενα παιδί μετράει τ' άστρα 
Η φυλακή του κάτω κόσμου 
Καληνύχτα ζωή 
Κάτω από τα κάστρα της ελπίδας 
Λύσσα 
Ο Ικαρος 
Ο μεγάλος Δεκέβρης 
Οδός αβύσσου αριθμός μηδέν 
Σαρκοφάγοι - Τόμος 1 - Το κρασί των δηλών 
Σαρκοφάγοι - Τόμος 2 - Οι ήρωες κοιμούνται ανήσυχα 
Σαρκοφάγοι - Τόμος 3 - Ο άγγελος με τα γύψινα φτερά 
Συννεφιάζει 
Τα πλοία δεν άραξαν 
Το ρολόϊ του κόσμου χτυπά μεσάνυχτα 
Το σπαθί και το φιλί (ποιητική συλλογή) 
Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους 
Τρόπαιο Β. Σαλαμίνα

…………………………………………

Στρατής Μυριβήλης  5 βιβλία

Η δασκάλα με τα χρυσά μάτια 
Η ζωή εν τάφω 
Η Παναγιά η γοργόνα 
Ο Βασίλης ο αρβανίτης 
Το κόκκινο βιβλίο

…………………………………………….

Μωραιτίδης Αλέξανδρος : Διηγήματα τόμος  1 

Μέρος 1 
Μέρος 2 
Μέρος 3 
Μέρος 4 
Μέρος 5 
Μέρος 6 
Μέρος 7 
Μέρος 8 
Μέρος 9 
Μέρος 10 
Μέρος 11 
Μέρος 12 
Μέρος 13 
Μέρος 14 

………………………………….

Γρηγόριος Ξενόπουλος  17 βιβλία

Αναδυομένη 
Η απερίγραπτη 
Η ζωή μου σαν μυθιστόρημα 
Η τρίμορφη γυναίκα 
Λάουρα (το κορίτσι που σκοτώνει) 
Μαίρη και Μαρίνα 
Μεγάλη αγάπη 
Μυστικοί αραβώνες 
Ο κατήφορος 
Ο κόκκινος βράχος 
Ο κόσμος και ο Κοσμάς 
Πιστή στον έρωτα 
Πλούσιοι και φτωχοί 
Στέλλα Βιολάντη 
Τίμιοι και άτιμοι 
Το δίλημμα 
Τυχεροί και άτυχοι  

…………………………………..

Κωστής Παλαμάς 

Ο θάνατος του παλικαριού κ.α (Α.Ο.)
Μέρος 1 
Μέρος 2 
Μέρος 3 
Μέρος 4 
Μέρος 5 
Μέρος 6 
Μέρος 7 
Μέρος 8 

…………………………………………….

Αλκυόνη Παπαδάκη  13 βιβλία

Αμάν - αμάν 
Αν ήταν όλα αλλιώς 
Βαρκάρισα της χίμαιρας 
Η μπόρα 
Ξεφυλλίζοντας τη σιωπή 
Οι κάριες 
Σαν χειμωνιάτικη λιακάδα 
Σκισμένο ψαθάκι 
Στο ακρογυάλι της ουτοπίας 
Στον ίσκιο των πουλιών 
Το κόκκινο σπίτι 
Το ταξίδι που λέγαμε (Α.Ο.) 
Το ταξίδι που λέγαμε (Σ.Ο.) 
Το χρώμα του φεγγαριού

……………………………………………..

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης   10 βιβλία

Απαντα Τόμος Β 
Απαντα Τόμος Γ 
Απαντα Τόμος Δ 
Αυτοβιογραφούμενος 
Επιλογή διηγημάτων από το τρίτο τόμο των Απάντων του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη 
Η γυφτοπούλα 
Η μετανάστης 
Η φόνισσα 
Οι έμποροι των εθνών 
Τα ρόδινα ακρογιάλια και άλλα διηγήματα

………………………………………………….

Βασίλης Ραφαϊλίδης   9 βιβλία

Αραβες 
Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας 
Η μεγάλη περιπέτεια του μαρξισμού 
Θερμοί και ψυχροί πόλεμοι 
Ιστορία κωμικοτραγική του νεοελληνικού κράτους 
Λαοί της ευρώπης 
Μυθιστορία των βαρβάρων προγόνων των σημερινών ευρωπαίων 
Οι λαοί της μέσης ανατολής 
Οι λαοί των βαλκανίων

……………………………………………..

Αντώνης Σαμαράκης   6  βιβλία

Αρνούμαι 
Εν ονόματι 
Ζητείται ελπίς 
Σήμα κινδύνου 
Το διαβατήριο 
Το λάθος (Α.Ο.) 
Το λάθος (Σ.Ο.)

………………………………………………

Σεφέρης Γιώργος Η αποκάλυψη του Ιωάννη 

Μέρος 1 
Μέρος 2 
Μέρος 3 
…………………………………………….

Διδώ Σωτηρίου  7 βιβλία

Εντολή 
Η Μικρασιατική καταστροφή 
Κατεδαφιζόμεθα 
Ματωμένα χώματα (Σ.Φ.) 
Ματωμένα χώματα (Α.Φ.) 
Μέσα στις φλόγες 
Οι νεκροί περιμένουν 
Τα παιδιά του Σπάρτακου

………………………………………….

Κώστας Ταχτσής  3 βιβλία

Η γιαγιά μου η Αθήνα 
Τα ρέστα 
Το τρίτο στεφάνι

…………………………………………

Αγγελος Τερζάκης  4 βιβλία

Απρίλης το βιβλίο του γιου μου 
Δίχως Θεό 
Η πριγκιπέσσα Ιζαμπώ 
Μενεξεδένια πολιτεία

…………………………………………..

Νίκος Τσιφόρος  17 βιβλία

Βιβλικά χαμόγελα 
Ελληνική κρουαζιέρα 
Ελληνική μυθολογία 
Εμείς και οι Φράγκοι 
Η Αθήνα σήμερα 
Η γυναίκα κουρσάρος 
Θεότρελα ρεπορτάζ 
Ιστορία της Αγγλίας 
Ιστορία της Γαλλίας 
Ιστορία των ηνωμένων πολιτειών 
Ο Γκιούλιβερ στη χώρα των γιγάντων, ο Γκιούλιβερ στη χώρα των νάνων 
Ο κόσμος κι ο κοσμάκης 
Ο πρώτος Τσιφόρος 
Σταυροφορίες 
Τα παιδιά της πιάτσας 
Τα παλιόπαιδα τ' ατίθασα 
Τα ρεμάλια ήρωες

………………………………………….

Στρατής Τσίρκας  6 βιβλία

Ακυβέρνητες πολιτείες η λέσχη 
Ακυβέρνητες πολιτείες Η Αριάγνη 
Ακυβέρνητες πολιτείες Η νυχτερίδα 
Η χαμένη άνοιξη 
Νουρεντίν Μπόμπα 
Τα διηγήματα

…………………………………………

Δημήτρης Ψαθάς  4 βιβλία

Η Θέμις έχει νεύρα 
Εύθυμα ταξίδια 
Ορκίζομαι να είπω την αλήθεια 
Το εύθυμο καρνέ
…………………………………………. 

Επιλεγμένα από την Βιβλιοθήκη του  ΦΑΡΟΥ  ΤΥΦΛΩΝ Ελλάδος 

και από  το  http://www.isobitis.com/ 

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2015

«Ο γίγαντας (π.Χ)»

Προμυθέας 

 Στίχοι:   Κ.Χ Μύρης  

Στα πίσω χρόνια τα πικρά
οπού φωτιά δεν είχε
ο κόσμος στις βαθιές σπηλιές
τ’ αλέτρι δεν κατείχε.

Μα μιαν αυγή, μια Κυριακή
μια `πίσημον ημέρα
γεμίσανε τα φυσερά
λυτρωτικόν αέρα.

Κατέβηκεν ο Γίγαντας
μ’ ένα δαδί στο χέρι
έριξε φώτα στις σπηλιές
και χάρηκε τ’ ασκέρι.

Πήραν φωτιά τα σύδεντρα
τα σίδερα ελυγίσαν
η γης οργώθηκε καλά
και τα φυτά εκαρπίσαν.

Πρωί πρωί τον πιάσανε
το γίγαντα και πάνε
στον Καύκασο ξημέρωνε
τρία πουλιά περνάνε.

Πουλιά μου διαβατάρικα
τι βλέπετε στις στράτες, 
τι κουβαλάει ο γίγαντας
στις σιδερένιες πλάτες;

Μπροστά πηγαίνει ο σιδεράς
με το σφυρί στο χέρι, 
ξωπίσω του ο κλειδαράς
της μοναξιάς του ταίρι.

Ο πιο μικρός ο πιο σκυφτός
ο πιο σκληρός στο πλάι
αυτός κρατάει τα σύνεργα
γελάει μα δε μιλάει.

Καρφώσανε το γίγαντα
στο βράχο του Καυκάσου
τρία πουλάκια πέρασαν
και του `λεγαν: Στοχάσο

Το Τραγουδά ο Νίκος Ξηλούρης

Κυριακή 2 Αυγούστου 2015

ΟΜΙΛΟΥΝΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ( Χρήσιμο σε πολλές περιπτώσεις )


ΟΜΙΛΟΥΝΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ( Χρήσιμο σε πάρα πολλές περιπτώσεις )

Διάβασα τον τελευταίο καιρό , (ακουστικά ) , αρκετά βιβλία από την παρακάτω διεύθυνση , και έμεινα απόλυτα  ικανοποιημένος , από την μεγάλη ευχέρεια ανάγνωσης που παρέχετε στον καθένα να διαβάζει βιβλία , κάτω από πολλές  διαφορετικές και κάποτε αντίξοες συνθήκες !
Πέραν των κινητικών προβλημάτων ή των προβλημάτων όρασης κάποιων ανθρώπων στους οποίους τα ΟΜΙΛΟΥΝΤΑ ΒΙΒΛΙΑ δίνουν την ΛΥΣΗ , ο συγκεκριμένος τρόπος ανάγνωσης με τα ομιλούντα βιβλία λύνει και πολλά άλλα πρακτικά προβλήματα όπως το να έχεις κάθε στιγμή , όπου  βρεθείς ένα βιβλίο της αρεσκείας σου !
Επί πλέον μπορείς επί παραδείγματι να διαβάζεις ένα βιβλίο καθώς κεντάς ή πλέκεις ή απλά απολαμβάνεις την όμορφη θέα !

Για τους λόγους αυτούς  και για αρκετούς άλλους , έκανά  για τους Φίλους μου , στο ΠΑΤΑΡΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ αυτή Ανάρτηση  ώστε να φτάνουν εύκολα , παρακάμπτοντας ενδιάμεσες Διαφημίσεις , στο βιβλίο που αναζητούν !!


Για την διευκόλυνση σας Διαβάσετε  όλη την σύντομη ανάρτησή που έκανα εδώ , πριν να μεταβείτε στα σάιντ που παραπέμπω !

..............................................................................................

Από την αρχική σελίδα του :     http://www.isobitis.com    


Στο ΟΜΙΛΟΥΝΤΑ ΒΙΒΛΙΑ (AUDIO BOOKS): 
 Επιλέξετε αυτό : (Ακούστε και κατεβάστε βιβλία στον υπολογιστή σας, με ποικίλο περιεχόμενο)

Θα σας οδηγήσει 

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Βρείτε την παράγραφο 

Σύνολο βιβλίων 2050
Η βιβλιοθήκη μας περιλαμβάνει 288 Έλληνες συγγραφείς και 409 μεταφρασμένους συγγραφείς

Και στην υποπαράγραφό   …………………………………………………………

Δείτε και επιλέξτε απ' τα 836 βιβλία Ελλήνων συγγραφέων, της βιβλιοθήκης μας.

 κάνετέ  ΔΕΞΙ ΚΛΙΚ  ΣΤΟ :  Παρακαλώ επιλέξετε συγγραφέα που σας ενδιαφέρει 1 - 288
και μετά ΔΕΞΙ ΚΛΙΚ στο όνομα του συγγραφέα !!

Ή στην υποπαράγραφό  ………………………………………………….

Δείτε και επιλέξτε απ' τα 1214 βιβλία μεταφρασμένων συγγραφέων, της βιβλιοθήκης μας.

κάνετε ΔΕΞΙ ΚΛΙΚ  ΣΤΟ :  Παρακαλώ επιλέξετε συγγραφέα που σας ενδιαφέρει  1 - 409

και μετά ΔΕΞΙ ΚΛΙΚ στο όνομα του συγγραφέα !!


////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Αν για οποιονδήποτε λόγο δεν σας εξυπηρετεί η παραπάνω διεύθυνση μπορείτε να κάντε σχετική αναζήτηση για Ομιλούντα Βιβλία  
1) ΣΤΟΝ ΦΑΡΟ ΤΥΦΛΩΝ 

2) Ή Γενικότερα για …   Ομιλούντα Βιβλία στην ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ  σε Google 

Σάββατο 1 Αυγούστου 2015

Nα υπερασπιστούμε το ‘Όχι του ελληνικού λαού! Να υπερασπιστούμε την πατρίδα και τη δημοκρατία!


Δραματική έκκληση του Μίκη Θεοδωράκη  
Αυγ 1, 2015 
Nα υπερασπιστούμε το ‘Όχι του ελληνικού λαού! Να υπερασπιστούμε την πατρίδα και τη δημοκρατία! 
Στις 5 Ιουλίου, ο ελληνικός λαός απέρριψε, με συντριπτική πλειοψηφία, το τελεσίγραφο των Πιστωτών, που ενεργούν ως ανελέητοι αποικιοκράτες και καταστροφείς της χώρας μας. Ζήτησε την διακοπή της μνημονιακής πορείας καταστροφής και λεηλασίας της χώρας, αποικιοποίησης της Ελλάδας, που ξεκίνησε τον Μάιο 2010. Αυτό το ‘Όχι, που άφησε κατάπληκτη όλη την ανθρωπότητα, δόθηκε στις πιο δύσκολες συνθήκες, συνθήκες τρομοκρατίας από όλα σχεδόν τα ΜΜΕ, απειλών και εκβιασμών από τις ισχυρότερες διεθνείς δυνάμεις και αρχόμενου οικονομικού πολέμου, που οδήγησε στο κλείσιμο των τραπεζών. Είναι εφάμιλλο των μεγάλων ‘Όχι της ιστορίας μας, όπως τα ‘Οχι του 1821, του 1940, του 1941-44 και πολλών άλλων, με τα οποία ο ελληνικός λαός διατήρησε την αξιοπρέπεια, τον πολιτισμό και τις πιο βασικές ηθικές προϋποθέσεις της ύπαρξής του ως συγκροτημένο έθνος. Σύμφωνα με τις πιο βασικές αρχές του πολιτεύματός μας, αυτό το ‘Όχι υπερέχει όλων των αποφάσεων της κυβέρνησης και της Βουλής. ‘Όλα τα ελληνικά κρατικά όργανα και τα ευρωπαϊκά, οφείλουν να το σεβαστούν, πόσο μάλλον που απολύτως τίποτα δεν μεταβλήθηκε από τις συνθήκες που επικρατούσαν στις 5 Ιουλίου (αν κάτι έγινε είναι ότι επιδεινώθηκαν οι όροι που επιβάλλουν οι Δανειστές στον ελληνικό λαό). Η απόφαση ενός δημοψηφίσματος αλλάζει μόνο με άλλο δημοψήφισμα. Η τήρηση αυτών των κανόνων, ο σεβασμός της άμεσης έκφρασης της βούλησης του ελληνικού λαού και της ουσίας του πολιτεύματός μας, δεν είναι μόνο ένα σοβαρό νομικό, πολιτικό και οικονομικό θέμα. Είναι η βασικότερη προϋπόθεση για τη διατήρηση της δημοκρατίας στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Είναι ο μόνος δρόμος για να διατηρηθεί η ειρήνη στην ελληνική κοινωνία. Είναι επιπλέον ο μόνος δρόμος για να εξασφαλισθεί η ηθική και υλική μας επιβίωση, για να επιζήσει η Ελλάδα ως κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική ταυτότητα. Τα τελευταία πέντε χρόνια αποδείχθηκε, με τον πιο απόλυτο και τραγικό τρόπο, ότι τα προγράμματα αυτά, που επιβλήθηκαν από την Τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) στον ελληνικό λαό (με τη συγκατάθεση ελληνικών κυβερνήσεων που παραβίασαν μαζικά το Σύνταγμα, την βούληση των εκλογέων, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο), δεν οδήγησαν παρά στη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική καταστροφή που σημειώθηκε στην Ευρώπη μετά το 1945. Είναι προγράμματα δολοφονίας της χώρας μας! Η συνέχιση του προγράμματος αυτού επί μιας χώρας που έχει ήδη υποστεί πρωτοφανή καταστροφή θα την οδηγήσει σε πλήρη αποσύνθεση και διάλυση σε όλα τα επίπεδα. Ούτε άλλωστε αυτοί που ψήφισαν στη Βουλή τα απάνθρωπα μέτρα που επιβάλλει η τελευταία, έκδηλα παράνομη και αντισυνταγματική «συμφωνία», δεν επικαλέστηκαν πειστικά κάποιο πλεονέκτημά της. Το μόνο τους επιχείρημα είναι «δεν έχουμε άλλη λύση, πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι, να παραδοθούμε». Ουσιαστικά, μας ζητάνε να αυτοκτονήσουμε ως χώρα και ως λαός. Ο ελληνικός λαός, όλοι οι ‘Ελληνες πολίτες και η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολούθησαν εμβρόντητοι όσα συνέβησαν μετά το δημοψήφισμα. Ακόμα και σήμερα το μυαλό του ανθρώπου δυσκολεύεται να καταλάβει πως, μια κυβέρνηση που ζήτησε και πήρε, μια συντριπτική εντολή αντίστασης από τον ελληνικό λαό άρχισε, ουσιαστικά μόλις έκλεισαν οι κάλπες, να ενεργεί ωσάν να είχε κερδίσει το Ναι. Δυσκολεύεται να καταλάβει πως, πέντε μέρες αργότερα, και χωρίς να έχει αλλάξει απολύτως τίποτα στις συνθήκες που επικρατούσαν στις 5 Ιουλίου, συνομολόγησε με εξευτελιστικές διαδικασίες, μια ταπεινωτική και καταστροφική για την Ελλάδα «συμφωνία». Μια «συμφωνία» που δεν τόλμησε να υποβάλλει στη Βουλή για κύρωση, όπως ορίζει το Σύνταγμα, αλλά υπέβαλε για ψήφιση, όπως έκανε και τον Μάη του 2010 η τότε κυβέρνηση, ένα νομοσχέδιο που βάφτισε «συμφωνία», όπως τότε το βάφτισαν «Μνημόνιο». Ο εξευτελισμός της Ελλάδας και του Συντάγματος ολοκληρώθηκε συμβολικά με τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του νόμου με τα μέτρα, που ψήφισε η Βουλή, με τοποθετημένο πάνω από τον νόμο και από το όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας ανυπόγραφου, χωρίς να έχει ψηφιστεί από τη Βουλή, του κειμένου της «συμφωνίας στα αγγλικά και ελληνικά», δίκην πίνακα εντολών ανώτερης εξουσίας. Στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να εξηγήσει τις οβιδιακές της μεταμορφώσεις, η κυβέρνηση έγινε τώρα ο κύριος προπαγανδιστής όλων των επιχειρημάτων του Ναι. Ενσταλλάσει η ίδια τον φόβο και τον πανικό στους ‘Ελληνες πολίτες. ’Εβαλε το κύρος που της έδωσε η προηγούμενη, αντιμνημονιακή στάση της, αλλά και το κύρος μιας αριστεράς, που έδωσε στο παρελθόν ηρωϊκούς αγώνες, στην υπηρεσία δυνάμεων που θέλουν να διαλύσουν το ηθικό του ελληνικού λαού, να τον πείσουν ότι το κράτος του είναι τελείως ανίσχυρο, ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο από το να παραδώσει αμαχητί την εθνική και λαϊκή κυριαρχία του στους Πιστωτές και να ελπίσει στο έλεός τους. ‘Ελεος που, όπως έμαθαν οι ‘Ελληνες, με τίμημα τη διάλυση της χώρας μας την τελευταία πενταετία, δεν υπάρχει καν. Αυτά που λέει σήμερα η κυβέρνηση, τα έλεγαν πριν το δημοψήφισμα οι χρεωκοπημένοι πολιτικοί και τα κόμματα που φέρουν την ιστορική ευθύνη της διάλυσης και υποδούλωσης της Ελλάδας. Οι ‘Ελληνες τα αγνόησαν, δίνοντας στην κυβέρνησή τους το ‘Όχι που ζήτησε, αλλά δεν ξέρουμε αν ήθελε. Το να επαναλαμβάνει όμως, ο ίδιος ο «αρχηγός» των αντιμνημονιακών τέτοια επιχειρήματα, γεμίζει φόβο, αμφιβολίες και σύγχυση την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Στα άμεσα, υλικά και αντικειμενικά αποτελέσματα της συνθηκολόγησης, προστίθεται η ηθική αποσύνθεση του έθνους, η κατάρρευση του ηθικού, της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησής του! Λέει βέβαια ο Πρωθυπουργός, όπως και οι προκάτοχοί του: «Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα». Αυτό δεν είναι αλήθεια. Θα ήταν αξιόπιστο ένα τέτοιο επιχείρημα, μόνο αν στη μάχη για την υπεράσπιση της κυριαρχίας της πατρίδας του, της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων του ανθρώπου, είχε χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα που διέθετε η Ελλάδα, όπλα που δεν χρησιμοποίησε και επιμελώς απέκρυψε. ‘Όταν έχεις λαό αποφασισμένο πίσω σου, πάντα υπάρχει εναλλακτική λύση! Και πάντως, ο πρώτος υπεύθυνος και αρμόδιος να οργανώσει την άμυνα του κράτους και του λαού μας που δέχονται επίθεση και πόλεμο – και επίθεση και πόλεμο δέχονται οι ‘Ελληνες και το κράτος τους εδώ και πέντε χρόνια- είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση. Αυτοί πρέπει να ενθαρρύνουν, όχι να πανικοβάλλουν. Να βάλουν στην υπηρεσία του απειλούμενου κράτους και λαού όλα τα μέσα στη διάθεσή τους. Και όχι βέβαια να διατάσσουν έμφοβοι αποστρατεία του λαού και του κράτους τη στιγμή της εχθρικής επίθεσης! Γιατί άλλωστε επί δυόμισυ χρόνια, από τις εκλογές του 2012 μέχρι τις εκλογές του 2015, ο Πρωθυπουργός και τα κόμματα που κυβερνούν δεν προετοιμάστηκαν για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης με τους πιστωτές; Γιατί δεν το έκαναν ούτε όταν φάνηκε καθαρά ότι δεν επρόκειτο να προκύψει τίποτα από τις διαπραγματεύσεις; Γιατί ξόδεψαν τα κρατικά αποθεματικά για να διατηρήσουν πέντε μήνες μια παρωδία «διαπραγματεύσεων»; Γιατί παραπλανούσαν και καθησύχαζαν τον ελληνικό λαό πριν και μετά τις εκλογές, αντί να τον προετοιμάζουν; Γιατί, όχι μόνο δεν αναζήτησαν χρηματοδοτική βοήθεια διεθνώς, εκτός ΕΕ, αλλά και την απέκλεισαν με επανειλημμένες δηλώσεις τους; Ποιών τις διαβεβαιώσεις αφρόνως εμπιστεύτηκαν; Για ποιον ακριβώς λόγο ευχαριστούν τώρα τις Ηνωμένες Πολιτείες; Αυτά είναι μερικά μόνο από τα αμείλικτα ερωτήματα που τους θέτει ο Λαός και η Ιστορία. Καλούμε τον ελληνικό λαό, αυτές τις τραγικές στιγμές της ιστορίας μας, να μη το βάλει κάτω, να διατηρήσει το θάρρος και την ευθυκρισία του. Να μην επιτρέψει να του σπάσουν ξανά την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή του, την εμπιστοσύνη του στις αστείρευτες, ιστορικά αποδεδειγμένες δυνάμεις του. Να μη λυγίσει. Οι πατεράδες και οι μανάδες μας, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας έζησαν τη γερμανική κατοχή. ‘Εζησαν την πείνα του 1941. Επιβίωσαν όμως, αντιστάθηκαν και νίκησαν τον κατακτητή. ‘Ετσι θα γίνει και τώρα. Καλούμε τους ‘Ελληνες πολίτες να οργανωθούν και να παλέψουν άμεσα για να βοηθήσουν τους πιο αδύνατους να αντιμετωπίσουν την πείνα, την αρρώστια, την ανέχεια, για να στηρίξουμε την αξιοπρέπεια των ανθρώπων. Να συνδράμουμε πρώτα από όλα αυτούς που δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα στα σπίτια τους, ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους, τα φάρμακα που χρειάζονται! Καλούμε τους ‘Ελληνες πολίτες να βάλουν πλάτη για να μη διαλυθούν, από το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, οι πιο βασικές λειτουργίες της κοινωνίας και του κράτους. Τους καλούμε να αντισταθούν, όπου μπορούν και όπως μπορούν, στην επιβολή των νέων αντιλαϊκών μέτρων. Αυτή η χώρα είναι δική μας. Δεν θα την παραδώσουμε. Καλούμε τον ελληνικό λαό να βγάλει τα οδυνηρά αλλά αναγκαία συμπεράσματα από την εμπειρία του και να οικοδομήσει ένα σοβαρό και αξιόπιστο μέτωπο αντίστασης, να μην ξαναεμπιστευτεί τυφλά αυτοσχέδιους σωτήρες, τυχοδιώκτες και καιροσκόπους. Δεν υπάρχει πιο μεγάλο εθνικό και λαϊκό καθήκον σήμερα από τη διακοπή του συνολικού δανειακού προγράμματος καταστροφής και υποδούλωσης της χώρας. Είναι προτιμότερο η διακοπή αυτή να γίνει συμφωνημένα, από κοινού με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης. Αν δεν μπορεί όμως να γίνει έτσι, πρέπει να γίνει μονομερώς. Δεν έχουμε άλλο δρόμο για να σωθούμε, ούτε την πολυτέλεια για καινούριες αυταπάτες! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να σωθεί η Ελλάδα από ολοκληρωτική καταστροφή, να σωθεί με δυνάμεις ικανές να κρατήσουν τον κοινωνικό ιστό της πατρίδας μας και τον πολυτιμότερο θησαυρό που έχει, το ζωντανό κεφάλαιο των νέων, που χάνεται σήμερα στον δρόμο της μετανάστευσης. Για να μπορέσει να γίνει αυτό, χρειάζεται η καθολική κινητοποίηση του ελληνικού λαού, χωρίς ιδιοτέλειες, μικροκομματισμούς, εύκολα συνθήματα και καιροσκοπισμούς. Χρειάζεται η αναζήτηση ερεισμάτων και συμμαχιών σε όλα τα σημεία του ορίζοντα, χωρίς αποκλεισμούς. Χρειάζεται θάρρος, ανιδιοτέλεια και σοβαρότητα. Καταστραφήκαμε από τα εύκολα συνθήματα, τους πολιτικαντισμούς, τις κραυγές χωρίς περιεχόμενο, τους τυχοδιώκτες, την καιροσκοπική εκμετάλλευση της τραγωδίας του λαού μας. Χρειαζόμαστε επιστημονικά άρτια επεξεργασία των εναλλακτικών, πλατιά και σοβαρή συζήτηση στην ελληνική κοινωνία και στους ‘Ελληνες του εξωτερικού για τις λύσεις που έχουμε και το που πάμε ως έθνος. Ο Δαυίδ μπορεί να νικήσει τον Γολιάθ. Αλλά πρέπει να είναι πιο σοβαρός, πειθαρχημένος και έξυπνος από τον Γολιάθ. Σήμερα, ο ελληνικός λαός πληρώνει πανάκριβο, τεράστιο τίμημα, όπως και τόσες άλλες φορές στην ιστορία του, γιατί οι λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις και τα δύο κόμματα που κυβερνούν, ακριβώς γιατί επαγγέλθηκαν τη διακοπή της μνημονιακής πορείας, δεν έπραξαν το καθήκον τους, δεν προετοιμάστηκαν και δεν προετοίμασαν το λαό, κινήθηκαν συχνά με πνεύμα καιροσκοπισμού και μικροκομματισμού, εμπιστεύτηκαν διαβεβαιώσεις και συμβουλές ξένων, που σε όλη την ιστορική διαδρομή μας απέδειξαν ότι δεν είναι φίλοι μας. Η πατρίδα μας δεν κινδύνευσε όταν ο λαός, ενωμένος σε μια γροθιά, αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία και την προκοπή του. Κινδύνευσε πάντα και καταστράφηκε συχνά, όταν οι δυνάμεις της ξένης εξάρτησης πήραν το πάνω χέρι. Καλούμε ιδιαίτερα τα κοινωνικά στρώματα που κατάφεραν, μέσα στον καιρό της κρίσης, να διατηρήσουν παρόλα αυτά κάποιες καταθέσεις και κάποια εχέγγυα υλικής άνεσης και ασφάλειας, να συνειδητοποιήσουν ότι παίζουν με τον φόβο τους για το τι μπορεί να σημαίνει μια σύγκρουση, αλλά δεν τους λένε τι θα συμβεί αν συνεχιστεί η σημερινή πορεία της χώρας. Σίγουρα, κάθε άμυνα, κάθε αντίσταση, κάθε αγώνας είναι σύγκρουση με τις ισχυρότερες δυνάμεις της καταστροφής και της υποδούλωσης. Σίγουρα, κάθε σύγκρουση έχει κινδύνους για τους αγωνιστές. ‘Ερχονται όμως στη ιστορία στιγμές που η σύγκρουση γίνεται απαραίτητη για να σωθεί η πατρίδα, ο λαός, ο πολιτισμός του και οι επόμενες γενηές. Για να σωθεί η αξία και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Σε κάθε αγνό αγώνα, οι αγωνιστές κλείνουν τα αυτιά τους και στους ευχάριστους και στους τρομοκρατικούς ήχους των σειρήνων του κατακτητή. ‘Ένα από τα πιο απάνθρωπα όπλα που χρησιμοποιούν σήμερα οι κάθε είδους κατακτητές είναι η «συντεταγμένη χρεωκοπία», που συνήθως ψευδεπίγραφα ονομάζεται «βοήθεια αλληλεγγύης». Είναι από τα πιο απάνθρωπα όπλα, γιατί εξαρθρώνει ολοκληρωτικά ένα λαό και τις επόμενες γενηές του. Το όπλο αυτό, που χρησιμοποιούν κατά του ελληνικού λαού από το 2010, οδηγεί στον πλήρη αφανισμό της Ελλάδας ως εθνικού κράτους, ως κοινωνίας, ως ιστορικής και πολιτισμικής ταυτότητας, μαζί με τις επόμενες γενηές της. Αυτή τη χρεοκοπία μας έχουν επιβάλλει σήμερα, αυτήν έχουμε και αυτή συμφώνησε η σημερινή μας πολιτική ηγεσία με τους δανειστές μας να συνεχίσουν και να διαιωνίσουν. Ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να το επιτρέψει. Αν οι πιστωτές νικήσουν, θα τα πάρουν όλα κι από αυτούς που σήμερα κάτι διαθέτουν. Η Κυρία Μέρκελ μόνο τον θεσμό της δουλείας δεν έχει δοκιμάσει να εφαρμόσει στη χώρα μας. Ίσως βέβαια κι αυτό έγινε γιατί πέτυχε να επιβάλλει τα «ισοδύναμά» του. ‘Οσοι διαθέτουν ακόμα κάτι από τις οικονομίες και τον ιδρώτα τους, όσοι ‘Ελληνες έχουν επιχειρήσεις, μικρές, μεσαίες ή μεγάλες, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι θα φύγουν από τα ελληνικά χέρια τους, ότι σκοπός των δανειστών είναι να περάσουν αυτές και ολόκληρη η αγορά στα χέρια των πολυεθνικών επιχειρήσεων και του κερδοσκοπικού χρηματιστικού κεφαλαίου. Η επιβολή αυτής της συμφωνίας και μάλιστα η εφαρμογή της από μια κυβέρνηση που μιλά στο όνομα της αριστεράς, συνιστά πλήρη κατίσχυση του νεοφιλελευθερισμού, στην πιο ακραία του μορφή. Συνιστά ολοσχερή κατάργηση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, απαξίωση των ήδη πληγέντων μεσαίων στρωμάτων, καταστροφή αγροτών και ανέργων. Η προστασία του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, η κοινωνική και οικονομική αναδιανομή δεν είναι μια πολυτέλεια. Είναι η πιο απόλυτη, η πιο ζωτική προϋπόθεση για τη σωτηρία της πατρίδας. Το έθνος, η πατρίδα δεν είναι αφηρημένες έννοιες, ταυτίζονται με τον ζωντανό, υπαρκτό ελληνικό λαό που μοχθεί και αγωνίζεται. Ούτε μπορεί να υπάρχει έθνος και πατρίδα χωρίς τον λαό και χωρίς την αξιοπρέπειά του. Ούτε φυσικά μπορεί να ταυτίζεται η Ελλάδα με μια ολιγαρχία, άρρηκτα συνδεδεμένη με ξένα συμφέροντα. Η παράδοση της κρατικής κυριαρχίας στην ηγεσία της ευρωζώνης και το ΔΝΤ είναι ο τόπος συνάντησης της ντόπιας «ελίτ» με το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Είναι το σχέδιο εκχώρησης της δημόσιας, αλλά και της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, του τραπεζικού τους συστήματος, των πρώτων κατοικιών τους, που ήδη αίρεται η προστασία τους, ακόμα και της γης των αγροτών στους δανειστές. Είναι το σχέδιο της πλήρους φτωχοποίησης, της εξαθλίωσης και του εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού. Είμαστε βέβαιοι ότι το φιλότιμο και ο πατριωτισμός των Ελλήνων θα νικήσουν τη βαθειά απογοήτευση και την αποθάρρυνση που είναι τόσο φυσικό να νοιώθουμε όλοι μας τώρα. Οι Πιστωτές είναι άλλωστε τόσο ανελέητοι, που δεν μας αφήνουν κανένα άλλο περιθώριο, αν θέλουμε να επιβιώσουμε, ως άτομα και ως λαός. Απευθυνόμαστε σε όλους τους λαούς του κόσμου και τους καλούμε να συνειδητοποιήσουν ότι ο δικός μας αγώνας είναι και δικός τους. Να καταλάβουν το είδος των δυνάμεων που αντιμετωπίζουμε και που διάλεξαν την Ελλάδα ως πειραματόζωο. Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στους Ευρωπαίους που συμπαραστάθηκαν στους ‘Ελληνες κατά τη διάρκεια της μαύρης περιόδου της στρατιωτικής δικτατορίας και τους ζητάμε να εμποδίσουν τώρα το πραξικόπημα που οργανώνουν οι κυβερνήσεις τους, μαζί με το ΔΝΤ και την ΕΚΤ, υπό την καθοδήγηση του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, για να επιβάλλουν τη δικτατορία των Πιστωτών στην Ελλάδα σήμερα, σε όλη την Ευρώπη αύριο! Οι δυνάμεις που σχεδίασαν και μετατρέπουν τώρα μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ιράκ ή Λιβύη με «οικονομικούς βομβαρδισμούς», αν επικρατήσουν, θα καταστρέψουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μπροστά στον νέο ολοκληρωτισμό των «Αγορών», το ίδιο, αν όχι περισσότερο επικίνδυνο από τους ολοκληρωτισμούς των δεκαετιών του 1930 και του 1940, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ενωθούμε και να πολεμήσουμε. Πρέπει να το κάνουμε τώρα. Αύριο κινδυνεύει να είναι πολύ αργά για όλη την Ευρώπη, για όλη την ανθρωπότητα. Η Ελλάδα θα νικήσει, η Δημοκρατία θα νικήσει, η δημοκρατική Ευρώπη θα νικήσει! Αθήνα, 29 Ιουλίου 2015 Μίκης Θεοδωράκης 

Το κείμενο συνυπογράφουν
Βένιος Αγγελόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής Μαθηματικών, Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Βήχας, καρδιολόγος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, εκ των εμπνευστών και ιδρυτών του Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού Κλεάνθης Γρίβας, ψυχίατρος Κατερίνα Θανοπούλου, εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Καραϊσκος, εκδότης εφημερίδας «Αντιφωνητής» Θράκης Γιώργος Κασιμάτης, ομότιμος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Πανεπιστημίου Αθηνών, ιδρυτικό μέλος και επίτιμος Πρόεδρος της Διεθνούς ‘Ενωσης Συνταγματικού Δικαίου, πρώην νομικός σύμβουλος του Πρωθυπουργού Ανδρέα Γ. Παπανδρέου Παπα-Αντρέας Κεφαλογιάννης από τα Ανώγεια της Κρήτης Στάθης Κουβελάκης, Καθηγητής, King’s College, Λονδίνο, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Κουτσού, Βουλευτής Αμμοχώστου, o ένας εκ των δύο Κυπρίων βουλευτών που αντιτάχθηκαν μέχρι τέλους στα Μνημόνια της Κύπρου Μάριος Κρητικός, αντιπρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, δημοσιογράφος και συγγραφέας, συντονιστής της «Πρωτοβουλίας των Δελφών», μέλος της συντακτικής επιτροπής της διεθνούς επιθεώρησης για την αυτοδιαχείριση «Utopie Critique» («Κριτική Ουτοπία») Λευτέρης Κωνσταντινίδης, στέλεχος του ΠΑΚ, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Λαβδιώτης, οικονομολόγος, συγγραφέας, πρώην στέλεχος της κεντρικής τράπεζας του Καναδά Γιάννης Μαύρος, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών προς την Ελλάδα Γιώργος Μουστάκης, σκηνοθέτης Δημήτρης Μπελλαντής, δικηγόρος, Δρ. Συνταγματικού Δικαίου, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Μαρία Νεγρεπόντη-Δεληγιάννη, οικονομολόγος, τρις εκλεγείσα Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη Θεσαλλονίκη, συνεργάτης του ΟΟΣΑ, τιμηθείσα επανειλημμένα από διεθνείς οργανισμούς για τη δουλειά της Παναγιώτης Παντελίδης, οικονομολόγος-ερευνητής Δημήτρης Πατέλης, αν. Καθηγητής Φιλοσοφίας, Πολυτεχνείο Κρήτης Τζέιμς Πέτρας, Bartle ομότιμος Καθηγητής Κοινωνιολογίας του Binghamton University της Νέας Υόρκης, πρώην σύμβουλος του Πρωθυπουργού Ανδρέα Γ. Παπαδρέου, πρώην διευθυντής του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών, συνεργάτης μιας πλειάδας ηγετών και κινημάτων της Λατινικής Αμερικής Ελένη Πορτάλιου, Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Στάθης, Στάθης Σταυρόπουλος, σκιτσογράφος Θέμος Στοφορόπουλος, Πρέσβης Μιχάλης Στυλιανού, δημοσιογράφος, διευθυντής της ελληνικής εκπομπής της Κρατικής Γαλλικής Ραδιοφωνίας κατά τη διάρκεια της ελληνικής στρατιωτικής δικτατορίας Γιάννης Σχίζας, συγγραφέας Φώτης Τερζάκης, συγγραφέας Βαγγέλης Τσεκούρας, δικηγόρος Μαρία Φραγκιαδάκη, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας Στάθης Χαμπίμπης, φυσικός Mail επικοινωνίας με τους υπογράφοντες defend.democracy.in.Greece@gmail.com


ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ για αυτήν αυτήν ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΤΟ ΠΑΤΑΡΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ 

μόνο ο υπογράφων 
Λεωνίδας Ορφανουδάκης 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.kar.org.gr/2015/08/01/%ce%b4%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%ad%ce%ba%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%af%ce%ba%ce%b7-

%ce%b8%ce%b5%ce%bf%ce%b4%cf%89%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7/

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2015

Θα ψηφίσω « Ο Χ Ι » στο ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Γιατί θα ψηφίσω « Ο Χ Ι » στο ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ  !!

  Η κυρία Λυμπεράκη την οποία προσωπικά υπολήπτομαι , διατύπωσε  καθώς διαβάζω   την άποψη , ότι “ Αυτοί που είναι φτωχοί κάνουν λάθος επιλογές σε κρίσιμες στιγμές “   Καθώς Είμαι κι εγώ φτωχός και οι στιγμές είναι κρίσιμές , κινδυνεύω να κάνω λάθος και Θέλω να βρεθεί κάποιος πλούσιος να μου εξηγήσει αν και που κάνω λάθος σκέψεις !
Σκέπτομαι λοιπόν , αρχικά , να ψηφίσω { Ο Χ Ι } στο δημοψήφισμα αφού νομίζω ότι στο αν η Πατρίδα μου τους προσεχείς μήνες ή έτη  θα είναι Μέσα ή Έξω στην Ευρώπη και στο Ευρώ  εξαρτάται από πολλές άλλες Παραμέτρους και καθόλου από το Ναι ή το ΟΧΙ που θα ψηφίσω εγώ . Είναι σαφέστατο σ΄ εμένα ότι με το Ο Χ Ι μου , απλά δηλώνω ότι δεν εξουσιοδοτώ την κυβέρνηση να υπογράψει μια συμφωνία (το νέο ΜΝΗΜΟΝΙΟ) όμοιο με αυτά που εφαρμόζονται τα τελευταία πέντε χρόνια όπως το πρότειναν οι δανειστές ! Κατάλαβα πλέον ότι με τα Μνημόνια εγώ (ο φτωχός ) μαζί με τους άλλους φτωχούς πληρώνουμε ΕΝΑ ΧΡΕΟΣ το οποίο όλοι συμφωνούν ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟ . Πάει να πει με απλά λόγια ένα  δάνειο που δεν μπορεί να εξοφληθεί ποτέ με τον τρόπο που προτείνουν οι δανειστές αν και οι Έλληνες εξαθλιώνονται κάθε χρόνο και θα εξαθλιώνονται σε κάθε γενιά και περισσότερο , αφου τα μέτρα που πρότειναν είναι όμοια με τα μέτρα που ζήσαμε , καθώς εφαρμοζόταν εδώ από το 2010 μέχρι τον Ιανουάριο  του 15  και είχαν αποτύχει . 
Κατανοώ βέβαια την συμπεριφορά των Ευρωπαϊκών Κυβερνήσεων οι οποίες για να σώσουν τις Τράπεζές τους από μαζική  χρεοκοπία , μετέφεραν ( καλώς ή κακώς , δεν θα το σχολιάσω τώρα εδώ ) τα χρέη των Τραπεζών τους στους φορολογούμενούς τους , τους οποίους υποχρεώνουν  με μέτρα λιτότητας όπως γινόταν και στην Ελλάδα να τα εξοφλούν .  Με ευθύνη των Ελληνικών Κυβερνήσεων αλλά και της Τρόικας ,  και καθώς το ίδιο το πρόγραμμα (διάσωσης ;) ήταν λάθος , εδώ αποτύγχανε συνεχώς   . 
Δυστυχώς ενώ τώρα με την νέα Ελληνική Κυβέρνηση οι Ευρωπαίοι , αν και είχαν την ευκαιρία να διορθώσουν τα λάθη και να καταλήξουν σε μία αμοιβαίως  επωφελή  και δίκαιη λύση δεν την θέλησαν . Αυτό παρά την δική μας θέληση , δεν έγινε νομίζω για δύο λόγους . Αφενός μεν διότι κάτι τέτοιο θα είχε σαν αποτέλεσμα στην Ελλάδα να σβήσουν από τον πολιτικό χάρτη οι συνεργοί τους  στα προηγούμενα μνημόνια πολιτικοί , και αφετέρου διότι φοβούται πως αν υποχωρήσουν στα δίκαια αιτήματα των Ελλήνων  αυτό θα αποτελούσε , κακό κατ΄ αυτούς προηγούμενο και για τους άλλους λαούς και τις Κυβερνήσεις της Ευρώπης όπου εφαρμόζοντε παρόμοια προγράμματα λιτότητας !
Εξέτασα βέβαια και το ενδεχόμενο να ψηφίσω ΝΑΙ στο Δημοψήφισμα . Άκουσα και διάβασα τα επιχειρήματα υπέρ του ΝΑΙ  , και παρατήρησα και ποίοι , κατα κανόνα τα προέβαλλαν και τα υποστήριζαν .  Το μόνο επίχείρημα υπέρ του ΝΑΙ το οποίο Ντόπιοι και Ξένοι προβάλλουν πιεστικά είναι ΝΑΙ για να ΜΕΙΝΟΥΜΕ στο ΕΥΡΩ και την ΕΥΡΩΠΗ! 
 ΔΕΝ βρήκα όμως καμία λογική ΣΧΕΣΗ αιτίου και αποτελέσματος , ανάμεσα σε αυτά τα δυο , εκτός  βέβαια αν εννοούν ότι αν θα ψηφισω ΝΑΙ θα υποχρεωθει η Κυβέρνηση μας να υπογράψει και να υπογράφει στο μέλλον τους οποιουσδήποτε όρους ξεπουλήματος της Ελλάδας για να εξοφλουν τα δάνεια και έτσι να παραμένουμε στο Ευρώ και στην Ευρώπη , οπότε φυσικά η απάντηση μου είναι και πάλι “  Ο Χ Ι “  στο ναι και  ξέρω ότι δεν μπορουν να μας διώξουν από την ΕΥΡΩΠΗ αν δεν θελήσουμε εμείς κάποτε να φύγουμε  .
Από την άλλη βλέπω καθαρά ότι το (ΝΑΙ)  θα είναι συγχωροχάρτι στους εντός και Εκτός  Ελλάδος , για κάθε τυχόν ανόμημα τους σχετικό με τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ που έχουν ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ μέχρι τώρα ή θα υπογραφούν στο μέλλον ! Υποθέσω μάλιστα  πως αυτός είναι και ο κύριος λόγος του λυσσαλέου ΥΠΕΡ του ΝΑΙ κοινού αγώνα των Μέσα και των Έξω  από την Ελλάδα , τον οποίο ζούμε όλοι ! Επιπλέον και εξίσου σημαντικό είναι ότι το ΝΑΙ  θα σημαίνει και θα είναι  , παραδοχή όλων των χρεών μας κατά το  Αγγλικό δίκαιο αφού ο λαός θα έχει πλέον αποφανθεί θετικά με ” ΝΑΙ “ υπέρ του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ . Έτσι με το ΝΑΙ θα στερήσω από τις παρούσες και από μελλοντικές ακόμα γενιές Ελλήνων το δικαίωμα (και τα επιχειρήματα ) να κηρύξουν ΕΠΑΧΘΕΣ και Παράνομο το χρέος και να ζητήσουν διαγραφή του και Ευθύνες  . Εγώ και για τους λόγους αυτούς Δηλώνω ότι δεν μπορώ να ψηφίσω ΝΑΙ και θα ψηφίσω “  Ο Χ Ι” !!
 Σε όσους μάλιστα σκοπεύουν να ψηφίσουν ΝΑΙ,  και είναι πολλοί , αφού όπως βλέπω ακολουθούν τη γραμμή που τους δίνουν τα κόμματα που Ψήφισαν στις Εθνικές Εκλογές , κάποιος πρέπει να εξηγήσει τι σημαίνει το ΝΑΙ ,  και την διαφορα που έχει ένα Δημοψήφισμα απο τις Εκλογές .  Να τους πει ότι η λάθος ψήφος  - Ναι -  ή Οχι στο Δημοψήφισμα κάνει χίλιες φορές μεγαλύτερη ζημία στον τόπο από μια λάθος ψήφο στις Εθνικές εκλογές  !!!!   
Καθώς τέλως βλέπω ότι οι Θεσμοί δεν έκαναν καμία προσπάθεια συμβιβασμού για να ματαιωθεί το Δημοψήφισμά , φοβούμαι ότι υπάρχουν κρυφές δημοσκοπήσεις που  δείχνουν ότι η προπαγάνδα , ο εμπαιγμός και η προσπάθεια κατατρομοκράτησης του λαού , έχει πιάσει τόπο και το ΝΑΙ προηγείται με διαφορά από το  Ο Χ Ι . Για αυτό είμαι βέβαιος ότι κανείς δεν θα ασχοληθεί με εμένα για να μου εξηγήσει που θα κάνω λάθος  που θα ψηφίσω  « Ο Χ Ι » !!


Λεωνίδας Ορφανουδάκης

Σάββατο 13 Ιουνίου 2015

Κωνσταντίνου Καβάφη:(Ποιηματά ) 1 Απολείπειν ο θεός Aντώνιον , 2 Ιθάκη , 3 Η Πόλις ,4 Θερμοπύλες ,5 Το πρώτο σκαλί , 6 Κεριά

1  Απολείπειν ο θεός Aντώνιον

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις. 




2  Ιθάκη

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν. 

Ελή Λαμπέτη :   https://www.youtube.com/watch?v=1aFTuH1lwjM

Σον Κόνερι :  https://www.youtube.com/watch?v=9puxoJ1f6YU



3  Η Πόλις

Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού — μη ελπίζεις—
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ

στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες. 

Καβάφης « Η Πόλις »
Απαγγέλλουν Έλη Λαμπέτη  Δημήτρης Χορν  
Εδώ  https://www.youtube.com/watch?v=7qvOr3xNBOw  



4  Θερμοπύλες

Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,

κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε. 

...................................


5  Το πρώτο σκαλί

Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν
μιά μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης·
«Τώρα δυό χρόνια πέρασαν που γράφω
κ' ένα ειδύλιο έκαμα μονάχα.
Το μόνον άρτιόν μου έργον είναι.
Αλλοίμονον, είν' υψηλή το βλέπω,
πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα·
και απ' το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι
ποτέ δεν θ' αναιβώ ο δυστυχισμένος».
Ειπ' ο Θεόκριτος· «Αυτά τα λόγια
ανάρμοστα και βλασφημίες είναι.
Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει
νάσαι υπερήφανος κ' ευτυχισμένος.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.
Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.
Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο
πρέπει με το δικαίωμά σου νάσαι
πολίτης εις των ιδεών την πόλι.
Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι
και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.
Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας
που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα».


Κωνσταντίνος Π. Καβάφης 


6  Κεριά

Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ’ εμπροστά μαςσα μια σειρά κεράκια αναμμένα —χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.
Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,5μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.
Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.10Εμπρός κοιτάζω τ’ αναμμένα μου κεριά.
Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξωτί γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,τί γρήγορα που τα σβηστά κεριά πληθαίνουν.

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2015

Ποίημα Για τον Βαγγέλη Γιακουμάκη



Ποίημα    
Για τον Βαγγέλη Γιακουμάκη  

Πώς είναι ο έρωτας γραμμένος στο πετσί μας.
Με γράμματα άραγε ή μαύρους αριθμούς.
Αίμα θηλάζει κι η Ελλάδα κι η ζωή μας
Μα οι εχθροί μας πίνουν μόνο αγιασμούς.     
Των δράκων γάλα, δηλαδή. Και το φαρμάκι.      
Κρίμα. Δεν γνώρισες τον Κώστα Καρυωτάκη. 

Στους ουρανούς θ' αναγνωρίσουνε ποιος ήσουν.
Ξέρουν αυτοί. Το φωτοστέφανο χρυσό.
Φώτιζες νύχτες των ανθρώπων που θα ζήσουν
κι έχουν και θάνατο και φως μισό μισό.    
Οχι τσεκούρι και μπαλτάς. Μήτε και σφαίρα.    
Μ' ένα σουγιά που κόβει φλέβες στον αέρα. 

Με του Μακμπέθ πήγες τις μάγισσες,
στους βάλτους να βρεις πώς σμίγει το χρυσάφι με χαλκό
κυνηγημένος απ΄το σώμα σου κοντά τους
αλλά ποιος δαίμονας ξορκίζει το κακό.    
Δεν παραστάθηκαν Απόστολοι εκ περάτων    
Κι ας πήραν όψη τα μυστήρια των πραγμάτων. 

Τι συζητούσες στον Αγρό του Κεραμέως
στους κήπους του αίματος σαν μια σταλαγματιά.
Για στρατηλάτης δεν σου πήγαινε γενναίος
μήτε τσιράκι στων τραμπούκων τη στρατιά.    
Επαρχία, επαρχία, όλα τα σφάζεις.    
Λυσσάς και ράβεις και κεντάς κι όλο σπαράζεις. 

Ο Γκρέκο εδώ, ο Λόρκα εκεί. Ποιος θα κερδίσει.
Τους ξέρεις άραγε να ρίξεις μια ματιά.
Και τώρα ποιος από τους δυο θα ζωγραφίσει
την ομορφιά σου, σαν την άγρια νυχτιά.    
Σ' άγγιξαν άραγε τα φίδια κι οι αράχνες.    
Τι μυστικά σού είπε το φως μέσα στις πάχνες. 

Αθώοι όλοι. Σε μια χώρα των αθώων.
Δεν σε γνωρίσαμε να πιούμε έναν καφέ,
δυο τρεις κουβέντες για τους άθλους των ηρώων
γι' αυτούς που ζούνε συντροφιά μ' έναν χαφιέ.    
Λυσσούν να σ' έβρουν τα σκυλιά. Λυσσούν οι σκύλοι.    
Κι η ομερτά στις καφετέριες καντήλι. 

Πώς να σου γράψω, το λοιπόν, βιογραφία
αφού οι λέξεις μου είναι μόνο της βροχής.
Ποτέ το μπλε δεν το χωρά δικογραφία.
Θυμίζει σύλληψη κι εκτέλεση εποχής.    
Είμαστε άρρωστοι βαριά από νοσταλγία.    
Μας περιμένουν τα τσιγγέλια στα σφαγεία.  

Μάνος Ελευθερίου
από τη  στήλη της Πέπης Ραγκούση στην εφημερίδα «Τα Νέα». 

ΠΑΤΑΡΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ  ΤΕΤΆΡΤΗ, 10 ΙΟΥΝΊΟΥ 2015
Ποίημα    
Για τον Βαγγέλη Γιακουμάκη  
Μάνος Ελευθερίου

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2015

«Η Ντροπή της Ευρώπης» Γκύντερ Γράς : Ο Νομπελίστας ποιητής για την συμπεριφορά της προς την Ελλάδα !


«Η Ντροπή της Ευρώπης»

Στο χάος κοντά, γιατί δεν συμμορφώθηκε στις αγορές· κι Εσύ μακριά από τη Χώρα, που Σου χάρισε το λίκνο.

Οσα Εσύ με την ψυχή ζήτησες και νόμισες πως βρήκες, τώρα θα καταλυθούν, και θα εκτιμηθούν σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα.

Σαν οφειλέτης διαπομπευμένος και γυμνός, υποφέρει μια Χώρα· κι Εσύ, αντί για το ευχαριστώ που της οφείλεις, προσφέρεις λόγια κενά.

Καταδικασμένη σε φτώχεια η Χώρα αυτή, που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία: η λεία που Εσύ φυλάττεις.

Αυτοί που με τη δύναμη των όπλων είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά, στον στρατιωτικό τους σάκο κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν.

Ελάχιστα αποδεκτή Χώρα, όμως οι πραξικοπηματίες της, κάποτε, από Εσένα, ως σύμμαχοι έγιναν αποδεκτοί.

Χώρα χωρίς δικαιώματα, που η ισχυρογνώμονη εξουσία ολοένα και περισσότερο της σφίγγει το ζωνάρι.

Σ' Εσένα αντιστέκεται φορώντας μαύρα η Αντιγόνη, και σ' όλη τη Χώρα πένθος ντύνεται ο λαός, που Εσένα φιλοξένησε.

Ομως, έξω από τη Χώρα, του Κροίσου οι ακόλουθοι και οι όμοιοί του όλα όσα έχουν τη λάμψη του χρυσού στοιβάζουν στο δικό Σου θησαυροφυλάκιο.

Πιες επιτέλους, πιες! κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων· όμως ο Σωκράτης, με οργή Σου επιστρέφει το κύπελλο γεμάτο ώς επάνω.

Θα καταραστούν εν χορώ, ό,τι είναι δικό Σου οι θεοί, που τον Ολυμπό τους η δική Σου θέληση ζητάει ν' απαλλοτριώσει.

Στερημένη από πνεύμα, Εσύ θα φθαρείς χωρίς τη Χώρα, που το πνεύμα της, Εσένα, Ευρώπη, εδημιούργησε.

(Μετάφραση: Πατρίτσια Αδαμοπούλου)


Από  Καθημερινή 26/5/12

Τετάρτη 27 Μαΐου 2015

Ποίημα της Χρύσας Βελησσαρίου




-Κυρία μου,
είναι μεγάλο το ρίσκο
να φοράς τον πόνο άλλων.
Το μόνο που μπορείς με σιγουριά 
να ενδύεσαι
είναι εκείνο το "ασήμαντο"
μαύρο πονάκι μέσα σου
που σε κάνει να αισθάνεσαι
τόσο ξεχωριστή.
Που σε έκανε να δεις 
πίσω απ' τη μύτη σου.
Που σε έκανε να έχεις
το δικό σου λυγμό.
Μόνο έτσι, παρακαλώ,
κατάλαβέ τον,
επίτρεψέ τον, 
συγ-χώρεσέ τον
τον πόνο των άλλων.
Αυτόν που πολλοί αδαείς
αποκάλεσαν αμαρτία.
Μάθε να τους αγαπάς
μέσα στην κόλασή τους.
-Δεν υπήρξε 
χρόνος για εμένα.
Μόνο στιγμές.
Στιγμή κι απόρριψη.
Στιγμή κι απόρριψη.
Αγάπη βαφτίστηκε μια 
μαχαιριά.
Μια μικρή ουλή
έχω να καμαρώνω.
Μια τεράστια κόλαση
να μέμφομαι.
Πώς τους άλλους
να συγχωρήσω;
Ζηλεύω.
Μόνο τα χείλη ακούμπησα
στο κρασί της έκστασης,
ίσα που να τo γευτώ.
Κι αυτοί μεθύσαν,
ρευτήκαν και ξέρασαν.
Μισώ
ό,τι μου δόθηκε μισό,
ό,τι με άφησε μισή, 
και φοβάμαι απέραντα πια
τ' ολόκληρο.
-Υπήρξε χρόνος.
Μα τον έψαξες εκεί που
δεν υπήρχε.
Υπήρχε αγάπη,
μα εσύ την ήθελες
ασορτί με τον πόθο σου.
Υπάρχει ολόκληρο,
μα εσύ το αρνείσαι.
Δεν υπάρχει 
κανένας 
να συγχωρήσεις,
πριν συγχωρήσεις

τον εαυτό σου...........................

Δευτέρα 25 Μαΐου 2015

Αυτοί που ΕΦΥΓΑΝ : Γιώργος ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ (από τον Τηλέμαχο Ορφανουδάκη )




Αυτοί που ΕΦΥΓΑΝ 
Γιώργος ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗΣ 
ΔΑΣΚΑΛΟΣ



Ο επικήδειος του από τον Τηλέμαχο Ορφανουδάκη  

Μακαρία η οδός ην πορεύεις σήμερο στο δρόμο που ξεστράτισε η γελαστή ΖΩΗ. 
Ανέβαινες κατέβαινες στη Γαναδέ και σήμερο μεσοστρατίς απόμεινες για να την κάνεις Γολγοθά. 
Κι απάνω στο λιθόστρωτο το καλντερίμι για βήματα, απ’ τους κτύπους της καρδιάς αντίλαλοι ακούγονται αφού τα πόδια λύγισαν και γονατιστοί ανεβαίνουμε γιατί το βάρος του σταυρού σου δεν αντέχομε. 
Μικροί κι ανήμποροι Κυρηναίοι να δώσουμε βοήθεια δεν μπορούμε. Μας παραφόρτωσε το θέλημα σου Θεέ μου. Παρηγοριά μας πως το πνεύμα που παρέδωσες , αντάμα με το Άγιο Πνεύμα φτερουγίζει γιατί κι εκείνου ήτανε μ’ αγάπη καμωμένα τα φτερά του. 
Πλημμυρίδα στο κατευόδιο σου σήμερα εδώ απ’ τους ανθρώπους που σ’ αγάπησαν . Κι είναι τόσοι πολλοί γιατί είναι οι ίδιοι που σε γνώρισαν.
 Δάσκαλος ήσουνα με μαθητές. Ψάχνω να βρω διαφορές.
 Πίνακες μαύροι χωρίς γραφή. Μαύροι απόμειναν οι πίνακες χωρίς τσ’  αλήθειας τη γραφή, γιατί η λευκή αγνή αλήθεια μέσα στα χείλη σου τα σφραγισμένα χάθηκε. 
Άνοιξαν οι στέγες στα σχολεία που πέρασες για να φτάσει στα θεμέλια τους η ψυχή σου. Γιατί ήρθε και το σήμανε. Καμπάνας αναστάσιμης το κάλεσμα.
 Συγχώρα μας τα δάκρυα που τρέχουν αλλά οι μυλόπετρες του νου και της καρδιάς αλέθουν τους καρπούς που έσπειρες εσύ και θέλουν δάκρυα για να ζυμώσουν , της ανάμνησης σου τ’ αναστάσιμο ψωμί. 
Γεια σου ορδίνι τ’ αμπελιού και της ελιάς το τίναγμα. Γεια σου ιδρώτα απ’ το κόπο του καλού κι ανάσα απ’ τους κήπους του Σχολειού.
Λεπτές χορδές κι ευαίσθητες μας δόνησες απόψε. Κι ήχοι ουράνιοι φτάνουνε στ’ αυτιά μας βγαλμένα απ’ των αλωνιών το λίχνισμα και τ’ αμπελιών το θρόισμα απ’ των θρανίων τα τριξίματα και μαθητών σου σήμερα τα κλάματα κι ήρθανε όλα για ν’ αγγίξουν το δοξάρι του ΘΕΟΥ  !
Και νιώθουμε τις μελωδίες που ‘ρχονται μέσα απ’ τις λάμψεις που ξεπηδούσαν απ’ την ψυχή σου κι έκαναν το σκοτάδι μέρα και λουζόμαστε στον ήλιο μιας ζωής ευτυχισμένης. 
Κι ήρθε ο χαμός σου βαρύ νέφος και μας έκρυψε τον ήλιο.
Μακαρία η οδός, ήν πορεύεις σήμερον, έξω απ’ τη μαύρη άσφαλτο και την σκληρή την πέτρα. Στρωμένη απ’ τα φύλλα της αγάπης μας κι από τα δάκρυά μας ποτισμένη του δικού σου πνεύματος
 Ναοί αληθινοί. Πως ν’ αντέξουν κι αυτοί εις το χαμό σου. Η αναφορά κι ανηφόρα της ζωής σου στον ουρανό σ’ οδήγησε γιατί τα βήματά σου πάντα διάλεγαν τα ίδια τα σκαλοπάτια του Θεού. Με της ψυχής τα πέταλα το δρόμο σου στολίζομε. Μακάρια η οδός ην πορεύεις σήμερο. Φεύγεις και δεν μας μένει παρά η υπόλοιπη ζωή να σε αποζητά. Κι η σκέψη μας να σ’ αποχαιρετά. 
Γεια σου ΠΑΤΕΡΑ  !
Γεια σου ΔΑΣΚΑΛΕ !
Γεια σας , μια ζωής χαρούμενες στιγμές, κουρασμένες καμιά φορά και φοβισμένες. 
Γεια σας μέρες απλές κι ευτυχισμένες, που κουβαλούσατε δροσιά, ομορφιά κι αγνότητα. Ίδια μ’ αυτή που κουβαλούν τ’ άσπρα πεντακάθαρα νερά γιατί εσύ ήσουνα πηγή. 
Γεια σου σπασμένη απιδιά γέρικη ατρύγητη κουρμούλα, γιατί από σένα κι άλλα γλυκά σταφύλια περιμέναμε. 
Γεια σου θρανίο με τις γελαστές φωνές. 
Γεια σου μαυροπίνακα με τις απλές αγνές γραφές. Άγιες γραφές που στο σημερινό μακάριο δρόμο σου γίνονται χερουβείμ για να σε συνοδεύουν. 
Μορφή γαλήνια παιδική που είναι βαπτισμένη μέσα στα γέλια των παιδιών π’ ακούγονται στο σχόλασμα η μορφή σου .
Γέλια πρέπει ν’ ακούγονται και στο δικό σου σχόλασμα για να φυτρώσουνε φασκόμηλα της Γανάδες και της κορυφής Κουρμούλες. 
Κι ετσά να μην σου λείπει τίποτα από τα λίγα που ‘θελες. 
Γεια σου πατέρα ΔΑΣΚΑΛΕ !


Τηλέμαχος ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗΣ

Κυριακή 17 Μαΐου 2015

Αυτοί που ΕΦΥΓΑΝ :Γιώργος ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ( από τον Τηλέμαχο Ορφανουδάκη)


Γιώργος ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗΣ 
ΔΑΣΚΑΛΟΣ

Ο επικήδειος του από τον Τηλέμαχο Ορφανουδάκη  

Μακαρία η οδός ην πορεύεις σήμερο στο δρόμο που ξεστράτισε η γελαστή ΖΩΗ. 
Ανέβαινες κατέβαινες στη Γαναδέ και σήμερο μεσοστρατίς απόμεινες για να την κάνεις Γολγοθά. 
Κι απάνω στο λιθόστρωτο το καλντερίμι για βήματα, απ’ τους κτύπους της καρδιάς αντίλαλοι ακούγονται αφού τα πόδια λύγισαν και γονατιστοί ανεβαίνουμε γιατί το βάρος του σταυρού σου δεν αντέχομε. 
Μικροί κι ανήμποροι Κυρηναίοι να δώσουμε βοήθεια δεν μπορούμε. Μας παραφόρτωσε το θέλημα σου Θεέ μου. Παρηγοριά μας πως το πνεύμα που παρέδωσες , αντάμα με το Άγιο Πνεύμα φτερουγίζει γιατί κι εκείνου ήτανε μ’ αγάπη καμωμένα τα φτερά του. 
Πλημμυρίδα στο κατευόδιο σου σήμερα εδώ απ’ τους ανθρώπους που σ’ αγάπησαν . Κι είναι τόσοι πολλοί γιατί είναι οι ίδιοι που σε γνώρισαν.
 Δάσκαλος ήσουνα με μαθητές. Ψάχνω να βρω διαφορές.
 Πίνακες μαύροι χωρίς γραφή. Μαύροι απόμειναν οι πίνακες χωρίς τσ’  αλήθειας τη γραφή, γιατί η λευκή αγνή αλήθεια μέσα στα χείλη σου τα σφραγισμένα χάθηκε. 
Άνοιξαν οι στέγες στα σχολεία που πέρασες για να φτάσει στα θεμέλια τους η ψυχή σου. Γιατί ήρθε και το σήμανε. Καμπάνας αναστάσιμης το κάλεσμα.
 Συγχώρα μας τα δάκρυα που τρέχουν αλλά οι μυλόπετρες του νου και της καρδιάς αλέθουν τους καρπούς που έσπειρες εσύ και θέλουν δάκρυα για να ζυμώσουν , της ανάμνησης σου τ’ αναστάσιμο ψωμί. 
Γεια σου ορδίνι τ’ αμπελιού και της ελιάς το τίναγμα. Γεια σου ιδρώτα απ’ τον κόπο του καλού κι ανάσα απ’ τους κήπους του Σχολειού.
Λεπτές χορδές κι ευαίσθητες μας δόνησες απόψε. Κι ήχοι ουράνιοι φτάνουνε στ’ αυτιά μας . Βγαλμένα απ’ των αλωνιών το λίχνισμα και τ’ αμπελιών το θρόισμα απ’ των θρανίων τα τριξίματα και μαθητών σου σήμερα τα κλάματα κι ήρθανε όλα για ν’ αγγίξουν το δοξάρι του ΘΕΟΥ  !
Και νιώθουμε τις μελωδίες που ‘ρχονται μέσα απ’ τις λάμψεις που ξεπηδούσαν απ’ την ψυχή σου κι έκαναν το σκοτάδι μέρα και λουζόμαστε στον ήλιο μιας ζωής ευτυχισμένης. 
Κι ήρθε ο χαμός σου βαρύ νέφος και μας έκρυψε τον ήλιο.
Μακαρία η οδός, ήν πορεύεις σήμερον, έξω απ’ τη μαύρη άσφαλτο και την σκληρή την πέτρα. Στρωμένη απ’ τα φύλλα της αγάπης μας κι από τα δάκρυά μας ποτισμένη του δικού σου πνεύματος
 Ναοί αληθινοί. Πως ν’ αντέξουν κι αυτοί εις το χαμό σου. Η αναφορά κι ανηφόρα της ζωής σου στον ουρανό σ’ οδήγησε γιατί τα βήματά σου πάντα διάλεγαν τα ίδια τα σκαλοπάτια του Θεού. Με της ψυχής τα πέταλα το δρόμο σου στολίζομε. Μακάρια η οδός ην πορεύεις σήμερο. Φεύγεις και δεν μας μένει παρά η υπόλοιπη ζωή να σε αποζητά. Κι η σκέψη μας να σ’ αποχαιρετά. 
Γεια σου ΠΑΤΕΡΑ  !
Γεια σου ΔΑΣΚΑΛΕ !
Γεια σας , μια ζωής χαρούμενες στιγμές, κουρασμένες καμιά φορά και φοβισμένες. 
Γεια σας μέρες απλές κι ευτυχισμένες, που κουβαλούσατε δροσιά, ομορφιά κι αγνότητα. Ίδια μ’ αυτή που κουβαλούν τ’ άσπρα πεντακάθαρα νερά γιατί εσύ ήσουνα πηγή. 
Γεια σου σπασμένη απιδιά γέρικη ατρύγητη κουρμούλα, γιατί από σένα κι άλλα γλυκά σταφύλια περιμέναμε. 
Γεια σου θρανίο με τις γελαστές φωνές. 
Γεια σου μαυροπίνακα με τις απλές αγνές γραφές. Άγιες γραφές που στο σημερινό μακάριο δρόμο σου γίνονται χερουβείμ για να σε συνοδεύουν. 
Μορφή γαλήνια παιδική που είναι βαπτισμένη μέσα στα γέλια των παιδιών π’ ακούγονται στο σχόλασμα η μορφή σου .
Γέλια πρέπει ν’ ακούγονται και στο δικό σου σχόλασμα για να φυτρώσουνε φασκόμηλα της Γανάδες και της κορυφής Κουρμούλες. 
Κι ετσά να μην σου λείπει τίποτα από τα λίγα που ‘θελες. 
Γεια σου πατέρα ΔΑΣΚΑΛΕ !


Τηλέμαχος ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗΣ

Κυριακή 10 Μαΐου 2015

Αν οι ΘΕΣΜΟΙ επιμείνουν θα ΠΡΕΠΕΙ να πάμε ΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ

Οι Θεσμοί θέλουν πάση θυσία να κρατήσουν όλα όσα απέσπασαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις μας ! Δεν είναι η ουσία όμως για αυτούς  να κρατήσουν τα λεφτά !  Το κυριότερο  που παίζετε είναι ότι , όλο το ξενόδουλο πολιτικό κατεστημένο έριξε ξανά τις μάσκες   όπως το 1965 !!! Τότε για να μην κερδίσει τις εκλογές ο λαός έκαναν την ΧΟΥΝΤΑ ! Όχι γιατί το σύστημα φοβόταν τον   Παπανδρέου αλλά  διότι από την παράταξη του πλέον (της ΕΚ ) είχαν εκτεθεί και  φύγει όλοι οι αυλόδουλο πολιτικοί ! Τώρα όμως  για πολλούς  λόγους , ( Χούντα ΔΕΝ τους παίρνει να κάνουν ) , και η μόνη λύση που μένει στους θεσμούς , ώστε να συνεχίσουν να ελέγχουν , διά του κατεστημένου,  στο μέλλον τον τόπο , είναι να υποτάξουν την κυβέρνηση και να αποδείξουν και να πουν στο λαό  , κάτσε στα αυγά σου αφού  ,”  ΔΕΣ ΤΟΥΣ ΟΛΟΙ  ΙΔΙΟΙ ΕΙΝΑΙ “ ! Εγώ αν ήμουν Τσίπρας ή αν μπορούσα να του πω κάτι και να με ακούσει θα του έλεγα “ Κάνε σαφές στους ΘΕΣΜΟΥΣ πως αν συνεχίσουν να σε εκβιάζουν θα πάμε ΓΙΑ ΕΚΛΟΓΕΣ ” . Εσύ Άμεσα και ο ΛΑΟΣ σύντομα μόνο κέρδος θα έχει από τις εκλογές !! Οι όποιες υποδείξεις για Εθνική Συστράτευση ,  από όπου και από όποιον και αν προέρχονται αποβλέπουν μόνο στο να ξαναβάλουν στο παιχνίδι , αυτούς που ο λαός σωστά και σοφά τους έδειξε την πόρτα της εξόδου από την Βουλή  . Ας περιμένουν εκεί έναν άλλο νέο Εθνάρχη ο οποίος θα τους περισώσει υπέρ του συστήματος όπως μάζεψε στο νέο του κόμμα (στην ΝΔ) ο Κων/νος  Καραμανλής και νεκρανάστησε τους ΑΠΟΣΤΑΤΕΣ του 1965 και τους είχαμε να κάνουν κουμάντο , αυτοί  και τα παιδιά τους από το 74 μέχρι χθες  !!


Λεωνίδας Ορφανουδάκης 

Πέμπτη 7 Μαΐου 2015

Ξέρεις κάτι … η Ελλάδα πεθαίνει

Η Ελλάδα πεθαίνει

Απευθύνω αυτόν το λόγο μόνο σε όσους αγαπούν την Ελλάδα και τον λαό της . Απευθύνομαι μόνο σε αυτούς , έχοντας επίγνωση ότι , εκείνοι που θα σπεύσουν να σχολιάσουν για να απαξιώσουν το λόγο μου , θα είναι οι κομματικοί οπαδοί .  Αυτοί όλοι είναι για εμένα σαν τυφλοί και κουφοί , συχνά και με αναπηρικές συντάξεις μαϊμού που......
αντιπαραθέτουν τον φανατισμό τους απέναντι στην ορθότητα των λεγομένων μου, για αυτό και δεν τους υπολογίζω  .  Μπορεί επίσης να παρέμβουν για να πουν το κάτι τι  τους και οι έμμισθοι των κομμάτων και των κομματαρχών . Αυτοί  τον τελευταίο καιρό , επώνυμα αλλά κυρίως ανώνυμα , κατακλύζουν και το διαδίκτυο . Δεν απευθύνομαι ούτε σε αυτούς !!  Απευθύνομαι μόνο σε εκείνους που με συντριβή βλέπουν να καταστρέφεται  η πατρίδα , παράλληλα όμως πιστεύουν όσα οι παπαγάλοι των ΜΜΕ ,  σερβίρουν για τα αίτια και την αντιμετώπιση της κρίσης  . Πιστεύουν εκείνους οι οποίοι συγκαλύπτουν την ευθύνη  και αυτούς που έχουν την κύρια ευθύνη για τα προβλήματα μας . Εννοώ εδώ πως αποσιωπούν την ευθύνη  του εθνικού ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ το οποίο ΥΠΕΡΑΝΩ και των πολιτικών , ελέω  του ξένου παράγοντα , μετά τον Β! πόλεμο κυβερνά σαν δυναστεία την Ελλάδα ! Οι ίδιοι αυτοί παπαγάλοι των ΜΜΕ , προπαγανδίζουν , συχνά πιστικά και συνταγές για την δήθεν σωτηρία του τόπου . Συνταγές όμως που  είναι οφθαλμοφανές ότι μόνο τους αίτιους της κρίσης επιχειρούν να διασώσουν . Και δεν είναι  μόνο αυτό , παράλληλα βοηθούν  τους πιστούς υπηρέτες του εθνικού; κατεστημένου να διατηρούνται στην εξουσία και προετοιμάζουν το έδαφος για την επανεκλογή όλων των πιστών  στο κατεστημένο  πολιτικών . Θέλω να απευθύνω  αυτό το μήνυμα σε κάθε καλοπροαίρετο Έλληνα και να του πω , μην τους πιστεύεις ! Δεν σου λένε την αλήθεια ! Τα συμφέροντα των αφεντικών τους υπηρετούν !!!   Μάθε να ακούς και να διαβάζεις τις ειδήσεις  στα ψιλά των εφημερίδων και συχνα ανάποδα από το όπως σου τις παρουσιάζουν . Έτσι έμαθα να κάνω εγώ στη διάρκεια της χούντας και το χούι μου έμεινε και με ωφελεί μέχρι σήμερα . Την αφορμή να γράψω αυτό το άρθρο μου την έδωσε ένας μονόλογος του Θανάση Βέγγου στο έργό του Θεόδωρου Αγγελόπουλου (Το βλέμμα του Οδυσσέα του 1995) που τα τελευταία 5 χρόνια επανέρχεται τακτικά και μου ταράσσει τον ύπνο ! Έλεγε το Έλεγε από τότε  , το 1995 , ο Αγγελόπουλος δια στόματος του άλλου μεγάλου εργάτη της τέχνης του Θανάση Βέγγου . « Ξέρεις κάτι … η Ελλάδα πεθαίνει ! Πεθαίνουμε σαν λαός ... Κάναμε τον κύκλο μας  ...  Δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια , ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα … και πεθαίνει πια !..... αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα , να πεθάνει γρήγορα γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο!» !

Μην πιστεύετε εκείνους που  σας λένε ότι η Ελλάδα θα καταστραφεί τώρα λόγω του ΣΥΡΙΖΑ . Καταστράφηκε βέβαια ιδιαίτερα τα 5 τελευταία χρόνια . Όμως  Δείτε και ξαναδείτε (Το βλέμμα του Οδυσσέα ) και επικεντρώσετε την προσοχή σας στην αγωνιώδη διαπίστωση του δημιουργού …. « Ξέρεις κάτι  η Ελλάδα πεθαίνει ...» . Πέθαινε λοιπόν από το 95 η Ελλάδα , στο συγκεκριμένο έργο του Αγγελόπουλου . Πέθαινε και πολύ ποιο πριν θα έλεγα εγώ και είμαι βέβαιος πως θα συμφωνούσε μαζί μου . Το νέο-Ελληνικό κράτος γεννήθηκε θνησιγενές και επιβίωσε λάθρα μέχρι σήμερα . Η προσωπική μου άποψη είναι αντίθετη από την γνώμη των πολιτικών και των παπαγάλων των ΜΜΕ  . Πιστεύω περισσότερο στην νεκρανάσταση της πατρίδας , στην αναγέννηση της Ελλάδας από την τέφρα της από όσο πιστεύω στην σωτηρία της με τον τρόπο που την επαγγέλλονται οι ντόπιοι  και οι ξένοι σωτήρες της . Νομίζω πως αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα ας πεθάνει γρήγορα γιατί αν πάει παραπέρα όπως την προγραμματίζουν θα ζει σαν βαμπίρ πίνοντας το αίμα των παιδιών της . 

Λεωνίδας Ορφανουδάκης

Δευτέρα 4 Μαΐου 2015

Μη το ξυπνάτε : Σίχοι Κ.Χ. Μύρης (ψευδώνυμο του Κώστα Γεωργουσόπουλου )

Μη το ξυπνάτε   :
Τα μεσημέρια στην κάτω πόλη
το ξέρουν όλοι – το ‘δα κι εγώ
ένα κορίτσι (λιγνό) λεπτό σαν στάχυ
τα ‘χει δεν τα ‘χει τα δεκαοχτώ.
Τα μεσημέρια μέσα στον κόσμο
κρατώντας δυόσμο με το δεξί
ανοίγει δρόμο, χιονίζει, βρέχει,
και δεν προσέχει που περπατεί

Μη το ξυπνάτε  είναι χαμένο 
σε τόπο ξένο υπνοβατεί 
μη το ξυπνάτε θα λαχταρίσει
όταν γυρίσει ξανά στη γη  

Τα μεσημέρια η κάτω πόλη 
σαν περιβόλι μοσχοβόλεί 
Περνάει εκείνο μέσα στη ζάλη 
και το κεφάλι αργοκινεί 
παραμερίζουν κι αυτό γελάει
αλλού κοιτάει και χαιρετά 
ίσως πιο πάνω ίσως πιο πέρα 
κι απτ τον αέρα που το βαστά 

Μην το ξυπνάτε είναι χαμένο 
σε τόπο ξένο υπνοβατεί 
 Μη το ξυπνάτε θα λαχταρίσει 
όταν γυρίσει ξανά στη γη !!!!!

Στίχοι: Κ.Χ. Μύρης 


Μη το ξυπνάτε : Κ.Χ. Μύρης (ψευδώνυμο του Κώστα Γεωργουσόπουλου)

Μη το ξυπνάτε  

Τα μεσημέρια στην κάτω πόλη
το ξέρουν όλοι – το ‘δα κι εγώ
ένα κορίτσι (λιγνό) λεπτό σαν στάχυ
τα ‘χει δεν τα ‘χει τα δεκαοχτώ.
Τα μεσημέρια μέσα στον κόσμο
κρατώντας δυόσμο με το δεξί
ανοίγει δρόμο, χιονίζει, βρέχει,
και δεν προσέχει που περπατεί

Μη το ξυπνάτε  είναι χαμένο 
σε τόπο ξένο υπνοβατεί 
μη το ξυπνάτε θα λαχταρίσει
όταν γυρίσει ξανά στη γη  

Τα μεσημέρια η κάτω πόλη 
σαν περιβόλι μοσχοβόλεί 
Περνάει εκείνο μέσα στη ζάλη 
και το κεφάλι αργοκινεί 
παραμερίζουν κι αυτό γελάει
αλλού κοιτάει και χαιρετά 
ίσως πιο πάνω ίσως πιο πέρα 
κι απτ τον αέρα που το βαστά 

Μην το ξυπνάτε είναι χαμένο 
σε τόπο ξένο υπνοβατεί 
 Μη το ξυπνάτε θα λαχταρίσει 
όταν γυρίσει ξανά στη γη !!!!!

στίχοι: Κ.Χ. Μύρης 


ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ Χρονικός και υπερχρονικός (1798-1857) του Φώτη Στεργίου


ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ
Χρονικός και υπερχρονικός
(1798-1857)

του Φώτη Στεργίου

Απόψεις του έργου του.
  Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Σολωμός στη συνείδηση μας είναι ο ποιητής, που με τη φωνή του μίλησε το Έθνος μας και δίκαια  θεωρείται η μεγαλύτερη ποιητική δόξα της Νεωτέρας Ελλάδος. Ωστόσο, μολονότι έχουν τόσα γραφεί για το έργο και τη ζωή του, η κεντρική αυτή μορφή των γραμμάτων μας δεν έπαψε ποτέ να μας απασχολεί, μια και η εκπληκτική δημιουργία της δεν είναι παρά μια ολόδροση πηγή πνευματικών απολαύσεων και μια συνεχής αφορμή αισθητικών και άλλων προβληματισμών.
  Βέβαια για το Σολωμό αυθεντικά και υπεύθυνα μίλησε ο Πολυλάς στ' ανυπέρβλητα και "κλασικά" πια Προλεγόμενά του και οι κατοπινοί δεν προσθέτουν πολλά πράγματα στην ανασύνθεση της μορφής του και την ερμηνεία του έργου του. Ενός έργου, που αποτελεί το θεμέλιο της νεώτερης λογοτεχνίας μας, η οποία, παρ' όλα της τα ξεστρατίσματα, δεν ήταν δυνατόν παρά ν' ακολουθήσει τελικά το δρόμο, που χάραξε ο  αρχηγός της Επτανησιακής Σχολής, ο Διονύσιος Σολωμός. Ο οποίος, κατά τον καθηγητή Γ. Ζώρα, "γίνεται ο τηλαυγής φάρος και η πηγή, από την οποίαν αντλούν, έκαστος κατά τας ιδίας κλίσεις, ψυχικόν φως και πνευματικάς δυνάμεις. Ακολουθούν τα διδάγματα και την οδόν, την οποίαν εκείνος είχε χαράξει, καίτοι εις τινας λεπτομερείας διαφέρουν προς αυτόν ή και μεταξύ των". Τα παραπάνω αναφέρονται βέβαια στους ποιητές της Επτανήσου, οι οποίοι, ώσπου να φανεί η νέα Αθηναϊκή Σχολή με τον Κωστή Παλαμά επικεφαλής, μπορούμε να πούμε, ότι ήταν στην πραγματικότητα η νεωτέρα ελληνική ποίηση. Και καθώς παρατηρεί ο Βράιλας Αρμένης, οι επτανήσιοι ποιητές εξέφρασαν με τους στίχους των " την αλήθειαν των κοινωνικών και ατομικών γεγονότων, όσα χορηγούντα την  ύλη εις την ποίησιν αποτελούν την πνευματικήν αυτής υπόστασιν. Οι στίχοι των αυθορμήτως εξέρχονται εκ της αενάου και καθαρωτάτης πηγής της δημοτικής ποιήσεως, και ηδυνήθησαν να καταστούν ευχερές και εναρμόνιον όργανον της μετά του Ελληνικού Πολιτισμού οσημέραι αναγεννωμένης Ελληνικής Ποιήσεως¨.
   Η Επτανησιακή Σχολή με τα θεμελιακά της γνωρίσματα:
 1. τη συνείδηση της υψηλής αποστολής και της αξιοπρέπειας της τέχνης, που φθάνει ως τον ιδανισμό,
2. την ευρεία χρησιμοποίηση της δημοτικής γλώσσας,
3. την ορθά προσανατολισμένη θρησκευτικότητα,
4. τις μεταφράσεις έργων των αρχαίων και νεωτέρων κλασικών και
5. την αίσθηση της νεοελληνικής πραγματικότητας,
επέτρεψε ν' ανθίσει μια ποίηση αληθινή, με σάρκα και πνεύμα ελληνικό, βαπτισμένη στα νάματα της ανόθευτης ελληνικής παραδόσεως, ικανή να εκφράσει βαθειά και απλά " τα ωραιότερα θέματα δι' ωραιοτέρων στίχων.... εν τη ευγενεστάτη γλώσση του λαού, ως πάσα γλώσσα δι' ης ελάλησε η ποίησις", κατά τον Παλαμά.
   Αλλά όχι μόνον τα ωραία και μεγάλα θέματα, θα προσθέταμε, εκφράζει και αξιοποιεί η ποίηση. Ακόμα και τα πιο ταπεινά κι ασήμαντα πράγματα του κόσμου, καθώς εμφυσά πνοήν ζωής σ' αυτά η μαγική δύναμη του ποιητή, βλέπουμε ότι μεταπλάθονται και ευγενίζονται στο χώρο της τέχνης. Είναι η περίπτωση του Σολωμού, του ποιητή του ενός στίχου, ο οποίος, από τα πρώτα του έργα ως τις μεγάλες επικολυρικές συνθέσεις παραμένει ο αγνότερος λειτουργός της Μούσας, αλλά και ο εμπνευσμένος απόστολος της εθνικής ιδέας.

◊◊◊

   Φυσικά είναι κοινοτοπία να πούμε, οτι η νέα ελληνική ποίηση βρίσκεται σε διαλεκτική σχέση με την επανάσταση του 21, το οποίο, ως ένα βαθμό εξέθρεψε, με τα απερίτεχνα δημοτικά τραγούδια και με την προπολεμική ποίηση, τη χωρίς αισθητική καταξίωση (όπως είναι  π.χ. τα εθνεγερτικά άσματα του Ρήγα, που μοιάζουν περισσότερο μα σαλπίσματα και κραυγές παρά με ποιήματα). Από το άλλο όμως μέρος το Εικοσιένα δε στάθηκε μόνο η ληξιαρχική πράξη γεννήσεως του Νέου Ελληνικού Κράτους.  Γέννησε συγχρόνως και την ηρωική, τη μεγάλη ποίηση, που ανδρώθηκε από τις φλόγες της Επαναστάσεως και τον δαυλόν του Κανάρη. Πράγμα που έκανε τον Ουγκώ να σημειώσει: Η νέα ποίηση τραγουδεί τη νέα λευτεριά.
   Από την άποψη αυτή η νέα Ελληνική ποίηση συνεχίζει την παράδοση της αρχαίας και στα περισσότερα φανερώματά της είναι "ταμείον φιλοπατρίας". Γι' αυτό έχει χαρακτήρα φρονηματικό, μια και εμπνέεται από τα μεγάλα ιδανικά της Πατρίδας και της Ελευθερίας.
   Αλλά οι πατριωτικοί στίχοι δεν συνδυάζουν πάντοτε την ποίηση με την φιλοπατρία. Στη μεγαλύτερη λογοτεχνική μας παραγωγή υπάρχει μικρή δόση αληθινής τέχνης και ελάχιστες είναι οι μεγαλόπνοες συλλήψεις, που εναρμονίζουν την ποίηση με τον πατριωτισμό.
   Το δύσκολο αυτό συνδυασμό τον επέτυχε, με απαράμιλλο τρόπο, ο Σολωμός. Ο οποίος κατενόησε ότι στην πατριωτική ποίηση η πατρίδα δεν είναι αναγκαστικά ο σκοπός και η ποίηση το μέσον. Οι δυο ιδέες ήταν μέσα του ομόλογες και συμφυείς, ανάβλυσαν από τα ψυχικά έγκατα αστραφτερές, γεμάτες ένταση και πάθος, χωρίς τίποτε το μηχανικό, το εξωτερικό, που είναι στοιχείο γνώριμο στα προϊόντα της ρομαντικής πατριωτικής στιχουργίας και της κενόλογης ρητορείας. Ο Σολωμός κατάφερε να συνδυάσει τη φιλοπατρία του με την αλήθεια και την ομορφιά. Άλλωστε ο ίδιος παρατήρησε: "Το Έθνος πρέπει να μάθη να θεωρή εθνικόν ότι είναι Αληθές".
  Ο Σολωμός βέβαια "ενσαρκώνει τρεις μεγάλες εθνοπλαστικές ιδέες: Την Πατρίδα, το Ωραίο και τη Γλώσσα".  Και καθώς συνεπαίρνεται απο το μεγαλειώδες  όραμα της πατρίδας, που αναγεννιέται, βρίσκει τη δύναμη να συναιρέσει το ηθικά και αισθητικά ωραίο με το κάλλος της δημοτικής γλώσσας. Λειτούργησε μέσα του ενστιγματικά, διαισθητικά η αλήθεια του 21 και η αλήθεια της γλώσσας και προβληματίστηκε, όσο ελάχιστοι, πάνω στη νεοελληνική πραγματικότητα. Η ποιητική μεγαλοφυΐα του τον οδήγησε  να βρει το σωστό δρόμο, που τον έδειξε στη θεωρία και την πράξη. Πράγμα , το οποίο τον κατέστησε "σημαιοφόρο του  μέλλοντος". Αναζήτησε τις γνήσιες πηγές του Νέου Ελληνισμού και αφού παραμέρισε τα νεκρά σχήματα του σχολαστικισμού, που απονεύρωναν την εθνική ψυχή, ενστερνίσθηκε τις αξίες του παρόντος και του δημοτικού τραγουδιού και δε δίστασε να υψώσει κατακόρυφα τη ζωντανή γλώσσα ως  την ¨σεμνοπρέπειαν  της τέχνης". Φυσικά δεν προσκολλήθηκε τυφλά στη χρήση των τύπων  της δημοτικής και δεν απέκλειε τα γόνιμα στοιχεία της παραδόσεως. Αλλά τους τύπους της λογίας τους κέντρωνε στον κορμό της δημοτικής και δεν αγνοούσε την ελευθερία και την  γλωσσοπλαστική ιδιότητα του τεχνίτη, που αναχωνεύει δημιουργικά τα διάφορα γλωσσικά στοιχεία, το πρωτογενές υλικό, για να συνθέσει το έργο του.
   Το έργο του, ωστόσο, είναι αποτέλεσμα εσωτερικών διεργασιών, συναίρεση των επιδράσεων του περιβάλλοντος, της  παιδείας και των φυσικών διαθέσεων και καταβολών της ατομικής ψυχής και αποτελεί προσωπικό  όραμα του κόσμου. Στη διαμόρφωση και συγκρότηση της προσωπικότητας του Σολωμού, που ήταν "προικισμένη πλουσιοπάροχα από τη φύση", έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο οι σπουδές του στην Ιταλία. Μην ξεχνούμε άλλωστε, ότι για τους ευκατάστατους Επτανήσιους, όπως παρατηρεί ο Πολυλάς, "από τα ιταλικά γράμματα άρχιζε η παιδομάθεια". Δε γεννάται αμφιβολία, ότι την πνευματική του ενηλικίωση, το μέστωμα του πνεύματός του, τη συγκρότηση της πλούσιας αισθητικής του εμπειρίας καθώς και την αποκρυστάλλωση της  πίστης του στην αξία της ζωντανής γλώσσας και των εθνικών παραδόσεων, σύμφωνα με τα κηρύγματα  του Διαφωτισμού, τη χρωστάει  ο ποιητής μας στην έντονη πνευματική κίνηση της Ιταλίας και στον κύκλο των λογίων της, που βαθειά τον επηρέασαν. Εκτός από τους δασκάλους του και φίλους ( Ν. Κασιμάτης, Santo Rossi, Bellini, Butturini, Torti, Montani) σχετίσθηκε ο Σολωμός με το φημισμένο Μόντη, θαύμασε το Φώσκολο  και επηρεάστηκε απο το Μαντζόνη. Το ξετύλιγμα όμως των σπάνιων πνευματικών του δυνάμεων και ο σχηματισμός μιας αδρής, μιας ξεχωριστής προσωπικότητας  τον έφεραν σε τολμηρή κριτική στάση απέναντι στον Μόντη: " Δεν πρέπει τινάς να συλλογίζεται τόσο", του είπε ο Μόντης ερεθισμένος, ενώ ο Σολωμός ερμήνευε ενα χωρίον του Δάντη, "πρέπει να αισθάνεται, να αισθάνεται". "Πρέπει πρώτα με δύναμη να συλλάβει ο νούς - απάντησε ευθύς ο νέος ποιητής- κι έπειτα η καρδιά θερμά να αισθανθεί ότι ο νους εσυνέλαβε"*(Πολυλάς, Προλεγόμενα).
(*Η φράση αυτή του Σολωμού νομίζουμε ότι κρύβει μια αισθητική και ερμηνευτική αρχή, που συνδέεται άλλωστε με έναν από τους "προφορικούς στοχασμούς" του, σύμφωνα με μαρτυρία του Ρεγκάλντι, πρώτο μάζωμα Γ, Βαλέτα, έκδοση περιοδικού Έρευνα, Αλεξάνδρεια 1936 σ.18: " Δι' εμέ η ποίησις είναι λογικόν μεταβεβλημένον εις εικόνας και  …… αισθήματα". Κατά τον καθηγητή Κριαρά  (Διονύσιος Σολωμός, Αθήνα 1969 σ.23) η απάντηση του Σολωμού στο Μόντη δεν αποτελεί  λογοτεχνικό δόγμα.)
  Αλλά παρ' όλες τις ιταλικές επιδράσεις και τις γερμανικές αργότερα, που , κατά τον Πολυλά, "έμελλαν να ενεργήσουν τόσον καρποφόρα εις τον ελληνικώτατον νουν του", στη συνείδηση του Σολωμού είναι πάντα ζωντανές η θρησκευτική παράδοση του τόπου και η μητρική του γλώσσα, ενώ τα δημοτικά τραγούδια και τα παιδικά βιώματα αποτελούν τα μονιμότερα συναισθηματικά στοιχεία. Γυρνώντας ο Σολωμός από τη φιλελεύθερη Ιταλία στη Ζάκυνθο (1818), "πλουτισμένος με το άνθος της ιταλικής σοφίας", κινήθηκε στο χώρο της ζωντανής ελληνικής πραγματικότητας  και έβαλε το αυτί του ν' ακούσει από το στόμα του λαού τα εθνικά τραγούδια, " τα οποία ήδη φρόντιζε να συνάξει από τα διάφορα μέρη της Ελλάδας", όπως μας πληροφορεί ο Πολυλάς. 

Φώτης Στεργίου