ΣΤΑΘΗΣ ΠΕΡΟΥΛΗΣ Ντοκουμέντα

Επισκεφθείτε το Blog ΚΑΠΕΤΑ(ν) ΠΕΡΟΥΛΗΣ  στο http://kapetanperoulis.blogspot.com/

Πηγές   :  Αρχεία για Μεταπολιτευτική Επιτροπή  ,  Ημερολόγιο Λεκανίδη και Αρχείο Λεκανίδη  «δύο βιβλία» , από τα οποία φαίνεται να πρωτοστατεί σε όλα τα πολιτικά και πολεμικά γεγονότα της απελευθερωτικής επανάστασης, . Οι  Μαρής, Πανηγυράκης και Κούνδουρος τον μνημονεύουν συχνά στα κείμενα τους , όπως και σε κείμενα για την Επανάσταση Θερίσου  Καψάλης κλπ  .  Στο (Ημερολόγιο της Επαναστατικής Επιτροπής) Ακρωτηρίου και σε άλλες πράξεις της , οι αναφορές στον Σταθή Περουλή ή καπετάν  Σταθή  ή καπετά-Περουλή είναι συνεχείς . Σαν πρώτη εγγραφή του ημερολογίου του Ακρωτηρίου καταγράφετε ότι «ο Σταθής Περουλής … και ο Ελευθέριος Βενιζέλος έχοντας μαζί τους  εκατό παλικάρια πέρασαν από τον Αποκόρωνα στο Ακρωτήρι και ξεκίνησαν την Επανάσταση» . Αλλά και η τελευταία εγγραφή του ημερολογίου  αφορά ξανά τον Περουλοσταθή  . ,,,Σήμερα έφυγαν και οι Αποκορωνιώτες , ο καπετά Περουλής παρέλαβε από τον ηγούμενο τα πυρομαχικά των επαναστατών ….

Λωνίδας Ορφανουδάκης για τον Σταθή Περουλή

Η δικτατορία

Ο Κώστας Χελμός   1^ος του 2011

Στον Λεωνίδα  Έτσι απλά

             Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

Σήμερα όλες οι εφημερίδες

Έχουν την πρώτη σελίδα τους μαύρη . Κατράμι .

Την κοίταξε ο παππούς και φώναξε θυμωμένος .

Πάλι δικτατορία . Έλεος πια. Νισάφι.  

Έσβησε το τσιγάρο και ξάπλωσε στο κρεβάτι .

Ξεδίπλωσε την κουβέρτα

Και σκεπαστικέ μέχρις επάνω .

Έξω ακούγονται άγρια μπουμπουνητά

Και πέφτουν δαρτέςοι στάλες της βροχής .

Οι έξοδοι των δρόμων κλειστοί,

άδειες πλατείες και παιδότοποι,

οι κινήσεις των χεριών μετρημένες

και τα λόγια μας βγαίνουν μισά.

Με τα μάτια ολάνοιχτα και όχι μόνος

Στέκω μπροστά στο θάνατο για τη ζωή .

Κ . Χ

Συνοικιακό Καφενείο

Συνοικιακό Καφενείο

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Το καφενείο μικρό μ ΄ένα κόσμο μεγάλο
Φερμένο απ΄τα χρόνια που διαβήκανε
Στις πέτρες μιας  άνυδρης ζωής
Περνάς ανυποψίαστος
Με του καιρού τα χρώματα  στην όψη, την καρδιά 
Μα σταματάς, σαν δεν το θέλεις
Μπρος στο γερό το κράτημα μιας ανεμόδαρτης ψυχής
Απ΄ το κατάρτι το στερνό
Χέρια που μπάλωναν  με υπομονή κι αγάπη
Τους ρόζους  ενός άνισου αγώνα με τη Μοίρα
Πόδια που μούσκευαν από την έλλειψη
Μιας συμπαγούς ηλιοφάνειας
Χαρακωμένα μάτια
Βλέμμα στραμμένο στη μνήμη
Σκέψη που το ταξίδι της ναυλώνει
Για τα μεγάλα τα μυστήρια του κόσμου 
Και ο καφές  γουλιά γουλιά, μετάληψη θαρρείς
Ακόμα μιας μέρας χαρισμένης απ’ το Σύμπαν

Με την άδεια της κυρίας Φωτιάδου από το :

http://Διασπορική Λογοτεχνική Στοά

Ο Λαχειοπώλησ τ`ουρανού (Μάνος Χατζιδάκης )

Ο Λαχειοπώλης τ  Ουρανού .

Κι είπα από μέσα μου: Είμαι ο Λαχειοπώλης τ΄ Ουρανού. Μοιράζω αριθμούς σε ξωτικά κι αγγέλους.

Κι αποφασίζω ευθύς την πιο μεγάλη μου πράξη. Σκόρπισα τα λαχεία μου στους γαλαξίες και στο άπειρο. Έτσι δεν θά ΄ναι δυνατό κανείς να ξαναδημιουργήσει, να πράξει το καλό -που λεν- ή το κακό. Σπατάλη η απόφασή μου, μα ο κόσμος πάει για να χαθεί.

Το λεω για να τ΄ ακούν οι νέοι, και να σκορπίσουν τα λαχεία τους κι αυτοί, όπου μπορέσουν κι όπου βρουν. Να μην τ΄ αφήσουν κέρδος στους πολλούς. Έτσι τουλάχιστον, θα κατακτήσουμε τη δυνατότητα να μας φοβούνται. Ποιους; Εμάς, τους ποιητές.

Μια και δεν είναι δυνατό να μας εντάξουν στα συρτάρια τους, σ΄ ό,τι μπορούν να ελέγξουνε και να προβλέψουν οι ανερχόμενοι πολλοί. Τους φοβερίζει η άρνησή μας να δεχτούμε φάκελο, κατάταξη, τάξη κι αριθμό. Τους φοβερίζει η άρνησή μας να ενταχθούμε στις ομάδες αυτών που όταν κοιμούνται, τα χέρια τους είναι από μέσα ή απ΄ έξω από το πάπλωμα.

Γιατί τα χέρια τα δικά μας την ώρα του ύπνου, ζωγραφίζουν ελεύθερα τους ανέμους, με χρώματα και με σχηματισμούς πτηνών, και μας τοποθετούν παντοτινά μες στους αιώνες, με την αθάνατη κι ερωτική μορφή του Λαχειοπώλη τ΄ Ουρανού…

Μάνος Χατζιδάκις

από το TVXS.gr

« Στον Ίσκιο της Μαδάρας» του Νίκου Αγγελή

Mε νοσταλγία για την προτουριστκή (Προ Τουριστική) ΚΡΗΤΗ που χάθηκε  και με πολλή αγάπη και θαυμασμό για τους κατοίκους της , ( τους πατεράδες και παππούδες μας ) ,  μεταφέρω στο Blog    «ΠΑΤΑΡΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ»  Από το blog Ριζίτικο  Διαβάστε εδώ  " http://www.rizitiko.gr/egrafa/madara.pdf  " Το έργο του Νίκου Αγγελή « Στον Ίσκιο της Μαδάρας»

Ο Νίκος Αγγελής έβαλε δυό  τελευταίες πινελιές στο πορτρέτο , του Κρητικό που  λάτρεψα   , και που φιλοτέχνησαν στον καμβά της ψυχής μου ,  ο  Κορνάρος , ο Καζαντζάκης , ο Πρεβελάκης και ο Κονδυλάκης . Πριν  να διαβάσεις τους παραπάνω συγγραφείς δεν ξέρεις τι είναι να είσαι ΚΡΗΤΙΚΟΣ και είσαι νομίζω κλάσμα Κρητικού , ακόμα και αν γεννήθηκες απ` τους γονιούς σου Κρητικός στην Κρήτη .

Το έργο προλογίζει ο Ι.Ν. Παναγιωτόπουλος .

Είναι ένας άνθρωπος που τον ` μποδίζουν να βαδίζει …

Ναζίμ Χικμέτ απόδωση στα Ελληνικά Γιάννης Ρίτσος

.........         Και να, τι θέλω τώρα να σας πω
Μες στις Ινδίες μέσα στην πόλη της Καλκούτας,
φράξαν το δρόμο σ' έναν άνθρωπο.
Αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο κει που εβάδιζε.
Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχουμαι
να υψώσω το κεφάλι στ' αστροφώτιστα διαστήματα.
Θα πείτε, τ' άστρα είναι μακριά

κι η γη μας τόση δα μικρή.

Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ' άστρα,
εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω.
Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,
πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο,
είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει.
είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

Ναζίμ Χικμέτ απόδωση στα Ελληνικά Γιάννης Ρίτσος

"……. Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ’ άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε !  …..

Αυτοί οι στίχοι με έσπρωξαν να  γράψω  και να τους  παραλλάξω λίγο , μα με μεγάλη ενοχή  . Με μια μικρή αλλαγή όμως  στο στίχο γίνεται Αθήνα η Καλκούτα και γι αυτό την τολμώ ...... Είναι ένας  ΛΑΟΣ  που τον μποδίζουν να βαδίζει είναι ένας λαός που τον αλυσοδένουνε .... Είναι Ο ΛΑΟΣ ΜΑΣ που  αιώνες τον αλυσοδένουνε (λεωνίδας)

Απομυθοποίηση του Άη Βασίλη

της

Ευαγγελίας – Αγγελικής Πεχλιβανίδου

(απόσπασμα)

..........

Είδα χιλιάδες Αη Βασίληδες

Να σχίζουν τους θόλους του ουρανού

Έξω από τα σπίτια τα φωτισμένα

Και τα τζάκια που άχνιζαν ζέστη

Και πλούσια φαγητά

Κι έψαχνα Εσένα, Εκείνον

Και τα αληθινά χαρούμενα πρόσωπά

Των ανθρώπων.

Οι φουσκωτές κοιλιές και τα παχουλά μάγουλα

Μου θύμισαν χορό αποκριάτικο.

Είδα να βράζουν τα κύματα τις διαφθορές

Και να καταπίνουν τις μορφές τις εξαϋλωμένες

Τις αξίες τις εξαγνισμένες

Και είδα τους χοντροκόκκινους

Ψευτοαηβασίληδες

Να σελαγίζουν

Καβαλώντας τα αφροκύματα τα ετοιμοθάνατα

Ξεγελώντας τους αστούς

Που παλεύουν ολομόναχοι τη μοναξιά

....... 

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Οι ζητιάνοι

Παιδιά της Αφρικής, μην προσπερνάτε.
Μην μας αφήνετε σ’ αυτό το μαύρο χάλι.
Σαπίζουμε στην έρημο της πόλης.
Φαντάζουμε φαντάσματα
ναυαγισμένων μύθων.
Απ’ της ευημερίας τους ιούς
γεμίζουν φλεγμονές σωθικά μας.
Μη μας εγκαταλείπετε στο έλεος
του Δυτικού Πολιτισμού που μας θερίζει.
Δείξτε μια στάλα ευαισθησίας στις γιορτές.
Με είκοσι εμβόλια κατά της ιλαράς
μπορούμε ν’ αγοράσουμε φτηνά
ένα πακέτο κάρτες ανοσίας.

© Χάρης Μελιτάς

ΑΦΗΣΕ ΛΕΥΤΕΡΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ

Αφησε λεύτερα τα χέρια μου
και την καρδιά μου, άφησε λεύτερη!
Αφησε τα δάχτυλά μου να τρέξουν
στους δρόμους του κορμιού σου.
Το πάθος - αίμα, φωτιά, φιλιά -
με ανάβει με τρεμουλιαστές φλόγες.
Αλλά εσύ δεν ξέρεις τι είναι τούτο!
Είναι η καταιγίδα των αισθήσεών μου
που διπλώνει τον ευαίσθητο δρυμό των νεύρων μου.
Είναι η σάρκα που φωνάζει με τις διάπυρες γλώσσες της!
Είναι η πυρκαγιά!
Και συ είσαι εδώ, γυναίκα σαν άθικτο ξύλο
τώρα που η καμμένη μου ζωή πετάει
προς το γεμάτο με άστρα, σαν τη νύχτα, σώμα σου!
Αφησε λεύτερα τα χέρια μου
και την καρδιά μου, άφησε λεύτερη!
Δεν είναι έρωτας, είναι επιθυμία που ξεραίνεται και σβήνει,
είναι καταιγισμός από ορμές,
προσέγγιση του απίθανου,
αλλά υπάρχεις εσύ,
υπάρχεις εσύ για να μου δώσεις τα πάντα,
και για να μου δώσεις αυτό που κατέχεις ήρθες στη γη -
όπως εγώ ήρθα για να σε περιέχω
για να σε επιθυμώ,
για να σε δεχτώ!

Ποίηση - Πάμπλο Νερούντα

Οι πληγωμένοι έρωτες δεν μιλούν, (από Ευάγγελος)

Οι πληγωμένοι έρωτες δεν μιλούν,
απλά σιωπούν στη λαχτάρα του χθές.
Έπαψαν να αναπολούν,
έθαψαν βαθιά μέσα τους κάθε τί ωραίο,
φοβούμενοι,
 τον αγέρα μην φυσήξει
 και σαν τραπουλόχαρτο τους παρασύρει πάλι.
 θέλουν να νιώθουν σίγουροι,
 οτι έπαψε να είναι ζωντανή
και η τελευταία σταγόνα πάθους.

Ευάγγελος

Ιερά Οδός

Μια επίκαιρη ματιά στο έργο

Αφού   απάτριδες της  πέρασαν  χαλκά στη μύτη και την δέσαν με χοντρή αλυσίδα , την πατρίδα μου την μάνα μου Ελλάδα  κάναν  το ίδιο στο λαό τον αδελφό μου . Έτσι δεμένες , οδηγημένες για δεκάδες χρόνια από το χέρι του ντόπιου εκμεταλλευτή τους μέχρι προχθές και από το χέρι του ξένου τοκογλύφου όπου είναι  σήμερα παραδομένες  ,  οι δυο αρκούδες  δίνουν μέσα στην  ψυχή μου την   τραγική παράσταση τους. Ο συνειρμός είναι αναπόφευκτος, είναι αυτόματος . Ακριβώς όμοια  τότε το 1935  ο Σικελιανός στον δρόμο για το ιερό της Ελευσίνας είδε στην Ιερά Οδό και έγραψε ,

 «…. απ' το γύρο τον κοντινό,  προβάλανε τρεις ίσκιοι.

Ένας Aτσίγγανος αγνάντια ερχόταν,

και πίσωθέ του .......ακλούθααν, μ' αλυσίδες

συρμένες, δυο αργοβάδιστες αρκούδες  .

Η μία , (ήτανε η μάνα, φανερά), η μεγάλη,

 με πλεχτές χάντρες όλο στολισμένο το μέτωπο γαλάζιες,

κι από πάνωμιαν άσπρη αβασκαντήρα, ανασηκώθη

ξάφνου τρανή, σαν προαιώνιο νά 'ταν

ξόανο Mεγάλης Θεάς, της αιώνιας Mάνας,….»

 Έτσι μασκαρεμένη την περιγράφει  ο ποιητής  μα εγώ δεν γελιέμαι , ότι και αν πείτε την γνώρισα , η αλυσοδεμένη μεγάλη , η πονεμένη και ταπεινωμένη αρκούδα είναι εμένα η μάνα μου η Ελλάδα . Και το αρκουδάκι δέστε πως το περιγράφει ο ποιητής .

« ….. Kαι το μικρό στο πλάγι της αρκούδι,
σα μεγάλο παιχνίδι, σαν ανίδεο
μικρό παιδί, ανασκώθηκε κ' εκείνο
υπάκοο, μη μαντεύοντας ακόμα
του πόνου του το μάκρος, και την πίκρα
της σκλαβιάς, που καθρέφτιζεν η μάνα
στα δυο πυρά της που το κοίτααν μάτια!.....» και πέστε μου πως στο μικρό αρκούδι δεν αναγνωρίζετε και εσείς τον ανίδεο  λαό μας που δεν μαντεύει ακόμα του πόνου του το μάκρος, και την πίκρα της σκλαβιάς του , ο  αδελφό μου ο αδελφός σας ο λαός μας .

 «……. K' η καρδιά μου, ως εβάδιζα, βογκούσε:
"Θά 'ρτει τάχα ποτέ, θε νά 'ρτει η ώρα
που η ψυχή τής αρκούδας και του Γύφτου,
κ' η ψυχή μου, που Mυημένη τηνε κράζω,
θα γιορτάσουν μαζί;"
Kι ως προχωρούσα,

 και βράδιαζε, ξανάνιωσα απ' την ίδια
πληγή, που η μοίρα μ' άνοιξε, το σκότος
να μπαίνει ορμητικά μες στην καρδιά μου,
………
σα βυθίστηκε ακέρια στα σκοτάδια,
ένα μούρμουρο απλώθη απάνωθέ μου,
ένα μούρμουρο,
κ' έμοιαζ' έλλε:
"Θά 'ρτει."

Εμένα η ελπίδα μου τελείωσε και βάσαλμο δεν θέλω στις πληγές μου,  ο ποιητής  είχε για εσάς ένα λόγο παρηγοριάς στους τελευταίους στίχους του και σας τον μετέφερα .

Λεωνίδας Ορφανουδάκης .

Από τη δουλειά του ΣΤΡΑΤΗ ΠΑΡΕΛΗ

Ένα ποίημα

Καμουτσίκι των ανέμων

πάνω στην ράχη των νησιών, τον Αύγουστο.

Ανεμίζουν τρομαγμένα πουλιά· κινούν

το νήμα αλλιώς του χρόνου. 

Οι παραλίες

βουίζουνε-

πολυπληθείς.

Χωράν οι λέξεις σ’ ένα λυπημένο ποίημα; χωρά η μουσική;

Η ψυχή χωρά;

Τώρα που έγινε η επιθυμία

χώρα του αχώρητου…

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

Στις μήτρες των αγέννητων θεών

Μέσα στις μήτρες των αγέννητων Θεών ,
η μάνα του Φόβου η Άγνοια ,
και η κόρη της Ανάγκης η Ελπίδα ,
Θεούς γεννούνε να τους έχουμε ασπίδα .

Εκεί κι η πρωτοκόρη η αμαρτία
ολόχρυσα για αυτούς κεντά στολίδια
κλεμμένα απ των ανθρώπων τα παιχνίδια.

Να και ο Θάνατος παρέκει
εις των θνητών τις γέννες παραστέκει,
όσοι θωρούνε κλαίνε και γελούνε
δεν ξέρουν που τον πόνο τους να πούνε.

Η γέννηση  Των Θεών  στους Ορφικούς
Γενάρχης ο Χρόνος 

Στο έρεβος στου χάους την αγρύπνια
όπως ο χρόνος ραθυμούσε ,
σ όνειρο είδε πως τον κόσμο αγαπούσε .

Ήτανε λέει στη δεύτερη του την νιότη
και ήθελε φως να ρίξει μες στα σκότη ,
με φως απ την πηγή του σκότους
κίνησε να φωτίσει τους ανθρώπους .

Σε ασημενιο αυγό εγέννησε ο αγέραστος ,
τον Έρωτα τον Φάνη ,
κι άναψε των Θεών το Πυροφάνι .
Ήλθαν κι ο ουρανός η γη κι ο Κρόνος
γενάρχης των θεών γίνηκε ο χρόνος .

Περάσανε έκτοτε αμέτρητοι αιώνες .
Ξύπνησε γέρος μέσα σ αίματα κι αγώνες ,
της μάνας το αγκάθινο στεφάνι ,
νέων θεών είχε γενεί μήτρα κι αγκάλη
και η έγνοιες της καυτό μαγκάλι.

Λεωνίδας Ορφανουδάκης

Από την ιστοσελίδα Του ΚΩΣΤΑ ΠΟΥΛΙΑΝΙΤΗ

Αντιγράφω για τους επισκέπτες του ΠΑΤΑΡΙΟΥ


Δύο κομμάτια γραφής Πουλιανίτη μα θωρεμένα με τη ματιά του Καβάφη .

ΚΑΚΟΣ ΟΙΩΝΟΣ




Οι λίθινοι διάσπαρτοι οδοδείκτες

Οι του θεού Ερμή την κεφαλή φέροντες

Βρέθηκαν κατεστραμμένοι από βέβηλα χέρια ιερόσυλων

Αναστατώνοντας την ευνομούμενη πόλη της Παλλάδας

Το άγος σκέπασε τα πάντα

Οιωνός κακός για την σικελική εκστρατεία



Αλκιβιάδη! Αλκιβιάδη!

Ασήμαντο αν ένοχος ήσουν ή αθώος

Σημαντικό όμως πως λησμόνησες

Ότι όποιος έχει μεγάλα πάθη

Έχει φίλους φανατικούς

Μα και πολλούς εχθρούς



Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΜΗΛΙΩΝ



Οι Αθηναίοι για το κοινό καλό όλων φροντίζοντας

Κατά της ουδετέρας Μήλου εκστράτευσαν

Μετά πλήθους σύμμαχων συνοδευόμενοι

Που άλλοι από συμφέρον κι’ άλλοι από υποταγή

Θλιβεροί παρόντες , αυτογελοιοποιούνταν

Και πριν την πολιορκία αρχίσουν

Πρέσβεις απόστειλαν ζητώντας πολιτικό ρεαλισμό και παράδοση

Μα η άρνηση των Μηλίων δεν τους τάραξε

Καθότι πολλάκις οι ισχυροί χρειάζονται εχθρούς παρά φίλους

Κι’ όταν οι σύμμαχοι νίκησαν δεν φάνηκαν μεγαλόψυχοι

Ανελέητη σφαγή έπραξαν για παραδειγματισμό

ΚΑΘΩΣ ( του Γιώργου Πρίμπα )

Ποιήματα


Γιῶργος Πρίμπας

 
Καθὼς


Πορεύεται

ἡ ἀκινησία στὴ δύση της

Ἡ σελήνη καθώς, σ’ ἀνατολή,

πορεύεται.

₪

Γεννιέται

ἡ σύζευξη στὸ στίχο της

Τὸ πόνημα καθώς, μ’ ὠδίνες,

γεννιέται.

₪

Πίνεται

ἡ μέθη στὴν ὑγειά της

Ὁ οἶνος καθώς, ἐν εὐθυμίᾳ,

πίνεται.

₪

2

Πάλλεται

ἡ ψυχὴ στὴ λύτρωσή της

Τὸ κορμὶ καθώς, ἀπὸ ἔρωτα,

πάλλεται.

₪

Φύεται

ἡ ζωὴ στὸν κύκλο της

Ὁ σπόρος καθώς, στὸν ὑφήλιο κόσμο,

φύεται.

₪

Καίγεται

ἡ μετάβασή μας στὸ ἐπερχόμενο

Τὸ κυπαρίσσι καθώς, μὲ πρόθεση,

καίγεται.

₪

3

Μετουσιώνεται

ἡ γραφὴ σὲ ἄκουσμα

Ὁ πιανίστας καθώς, σὲ δημιουργό,

μετουσιώνεται.

₪

Δίνεται

χῶρος στὴν ἐλπίδα

Ἡ ἀγάπη καθώς, ἀν-ανερμάτιστα

δίνεται.

₪

Προτάσσεται

ἡ ἀντίθεση στὴν ἐξ-ουσία

Ὁ πόθος καθώς, γιὰ ζωή,

προτάσσεται.

₪

4

Φυλάσσεται

ἀπέθαντη ἡ μνήμη τῶν στιγμῶν

Ἕνα γράμμα καθώς, μὲ ἱερότητα,

φυλάσσεται.

₪

Διαμορφώνεται

στὸ νοῦ τὸ ποίημα

Ἡ ἐντύπωσή του καθώς, ἀπὸ τὴ φαντασία,

διαμορφώνεται.

₪

Ἀποδομεῖται

τὸ ἀν-αυθύπαρκτο τοῦ κόσμου

Τὸ σκοπούμενο καθώς, ἐντός μου,

ἀποδομεῖται.

₪

5

Κρούεται

τὸ χοροστάσι ἐν χορῷ

Τὸ ταμποῦρο καθώς, μὲ ρυθμὸ καὶ πάθος,

κρούεται.

₪

Ξεβράζεται

τὸ ποίημα στὸ χαρτὶ

Τὸ ἐκτὸς καθώς, ἀπὸ ἐντός,

ξεβράζεται.

₪

Τρέφεται

ὁ λύκος ἀπὸ τὸ ζαρκάδι

Ἕνα ὄρνιο καθώς, ἀπὸ πτῶμα λύκου,

τρέφεται.

₪

6

Παίζεται

τὸ παιχνίδι στὶς ματιὲς

Τοῦ ἔρωτα καθώς, τὸ ποθούμενο,

παίζεται.

₪

Ἐκλέγεται

τῶν ἀποφάσεων ἡ ἐλεημοσύνη

Τῶν κοινῶν καθώς, ἡ ἀντιπροσώπευση,

ἐκλέγεται.

₪

Χάνεται

τῶν ἐπιμέρους ἡ ζωὴ

Στὴν οἴησή του καθώς, ὁ ἄνθρωπος,

χάνεται.

₪

7

Προσεγγίζεται

τὸ γίγνεσθαι τοῦ κόσμου

Ἀπὸ τὴ φαντασία καθώς, ὁ λόγος,

προσεγγίζεται.

₪

Διαβρέχεται

τοῦ ἀγρότη τὸ μειδίαμα

Τῆς γῆς καθώς, τὸ χῶμα,

διαβρέχεται.

₪

Ὑποδύεται

ἑαυτοὺς κι ἑαυτὸν

Τὸ ρόλο του καθώς, ὁ ἠθοποιός,

ὑποδύεται.

₪

8

Διασχίζεται

ἀπὸ μιὰ ἔξαρση ζωῆς

Ἡ ἔρημος καθώς, ἀπὸ τὸν ποταμό,

διασχίζεται.

₪

Ἀγγίζεται

τῶν αἰσθήσεων τὸ ξύπνημα

Τῆς ἐρωμένης καθώς, τὸ κορμί,

ἀγγίζεται.

₪

Ἀκούγεται

μιᾶς κιθάρας ἡ μελωδία

Μιᾶς μπαλάντας καθώς, τὸ ἱστόρημα,

ἀκούγεται.

₪









από το : Τεῦχος 2 - Ὀκτώβριος 2010

Μηνιαία ψηφιακὴ ἔκδοση

τοῦ ἠλεκτρονικοῦ περιοδικοῦ «Λογοτεχνικὰ Ἐπίκαιρα»

Συντακτικὴ ἐπιμέλεια: Θοδωρὴς Βοριᾶς

ΙΧΝΗΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ

του Ν.Γ. Λυκομήτρου
Εκδόσεις Γαβριηλίδης


 
Δέκα εκδοχές μιας αυτοκτονίας

Σημείωμα 1ο




( η εκδοχή του άθεου )



Εδώ και πολλά χρόνια καθηγητές, ιερείς και μοναχοί έχουν βαλθεί να με πείσουν πως η ζωή είναι ένα δώρο το οποίο έδωσε ο Θεός στους ανθρώπους. Συνεπώς θα ήταν καθαρή τρέλα να πετάξει κανείς αυτό το δώρο. Απ’ την άλλη βέ-βαια, το να φύγει κανείς απ’ τη ζωή ισοδυναμεί με την περιφρόνηση της θεϊκής εντολής. Έτσι πήρα αυτή την απόφαση ως μια ύστατη πράξη εξέγερσης έναντι του Θεού.



Σημείωμα 2ο



( η εκδοχή του ερωτευμένου )



Είναι προφανές πως αφού δεν τρώω, δεν κοι-μάμαι και δεν εργάζομαι, έχω πάρα πολύ χρό¬νο να σκεφτώ. Το μεγαλύτερο κομμάτι των σκέψεων μου είναι αφιερωμένο σε σένα. Όμως, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει συνήθως, εγώ δε σκέφτομαι το μέλλον και την κοινή μας ζωή. Ψάχνω να βρω έναν τρόπο ώστε να ενωθούμε μια για πάντα. Νομίζω πως τελικά τον βρήκα. Ελπίζω να συμφωνήσεις μαζί μου.



Σημείωμα 3ο



( η εκδοχή του οικογενειάρχη )



Όλ’ αυτά τα χρόνια προσπάθησα ν’ αντεπεξέλ-θω στις δυσκολίες. Έκανα ό,τι καλύτερο μπο-ρούσα, μα δεν ήταν αρκετό. Ένιωσα τις ευθύνες να με πνίγουν. Δε στάθηκε δυνατό να τηρήσω τις υποσχέσεις μου. Τώρα θα πρέπει να ζήσω με τις τύψεις. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο. Μπροστά σ’ αυτή την προοπτική, ακόμα και ο θάνατος μου φαίνεται πιο προσιτός. Είναι, αν θέλεις, ο εύκολος τρόπος διαφυγής.



Σημείωμα 4ο



( η εκδοχή του καθηγητή )





Επί είκοσι συναπτά έτη διδάσκω τα ίδια πράγ-ματα με τον ίδιο τρόπο. Έχω χάσει κάθε εν-διαφέρον γι’ αυτή την ιστορία. Ήλπιζα πως θα το παρατηρούσε κάποιος και θα ζητούσε να με απολύσουν. Όμως όλοι είναι χαμένοι στο μι-κρόκοσμό τους. Αν δεν πάω αύριο στη δουλειά δε θα το παρατηρήσει κανείς. Άρα πρέπει να πάρω πιο δραστικά μέτρα.



Σημείωμα 5ο



( η εκδοχή του νέου )



Μπορεί να μην έχω ζήσει και πολλά χρόνια, αλλά έχω καταλάβει προς τα πού πηγαίνουν τα πράγματα. Εδώ και αρκετό καιρό προσπαθώ να εκμεταλλευτώ το χρόνο μου όσο το δυνατόν καλύτερα, μα δε βρίσκω κάτι αξιόλογο να κά-νω. Ίσως ήρθε η ώρα να βιάσουμε την ιστορία και να επιταχύνουμε τις εξελίξεις. Έτσι κι αλ-λιώς, ποτέ δεν υπήρξα νέος.



Σημείωμα 6ο



( η εκδοχή του ηλικιωμένου )



Ξόδεψα τόσα χρόνια αναζητώντας κάτι που ή-ξερα απ’ την αρχή πως δε θα το έβρισκα ποτέ. Τώρα πια έχω καταλάβει ότι η ευτυχία είναι μια ψευδαίσθηση που διαρκεί ελάχιστα. Έχω επίσης συνειδητοποιήσει πως το κυνήγι της ο¬δηγεί στην κατασπατάληση του χρόνου ζωής που έχει δοθεί στον καθένα από μας. Αφού λοιπόν κατανάλωσα (σχεδόν) το χρόνο που μου αναλογούσε, αποφάσισα να επιστρέψω το υπό-λοιπο που μου απομένει. Υπάρχει άλλωστε και η μετενσάρκωση. Ή μήπως όχι;



Σημείωμα 7ο



Προσπάθησα και ξαναπροσπάθησα. Επιστρά-τευσα όλες μου τις δυνάμεις. Χρησιμοποίησα όλα τα μέσα (θεμιτά και αθέμιτα). Παραμέρι¬σα την αξιοπρέπεια και τον εγωισμό. Όμως δεν ήμουν ικανός να πετύχω την παραμικρή νί¬κη. Τελικά η απόρριψη έγινε συνήθεια. Τώρα το μόνο που φοβάμαι είναι να μη με απορρίψει ο θάνατος.



Σημείωμα 8ο



( η εκδοχή του επαναστάτη )



Η χειραφέτηση της εργατικής τάξης αργεί να έρθει. Οι προλετάριοι (λούμπεν και μη) δε λένε να σπάσουν τις αλυσίδες. Ο λαός επιμένει ν’ α-κολουθεί τις φωτισμένες πρωτοπορίες. Η κοι-νωνία του θεάματος εξακολουθεί να αντιστέκε-ται. Η πατριαρχία συνεχίζει να υφίσταται. Κι ε-γώ, που δεν είμαι καν επαγγελματίας επανα-στάτης, λέω να ξεκινήσω μια δεύτερη εωσφορική εξέγερση βαδίζοντας στο αριστερό μονοπάτι.



Σημείωμα 9ο και 10ο



( η τελική εκδοχή )



Βαρέθηκα να είμαι το σκιάχτρο αυτού του ι-διότυπου ψυχιατρείου. Τα χάπια που μου έδι¬ναν δεν τα κατάπινα, τα συγκέντρωνα. Τώρα έχω ένα πολύχρωμο σύνολο από δαύτα και σκέφτομαι αν πρέπει να τα καταπιώ ή να τα διαλύσω σε νερό. Όπως και να ’χει, θα στενο-χωρήσω τους θεοσεβούμενους. Θα σε πάρω και σένα μαζί, για συντροφιά. Έτσι δε θα βρεθεί κανείς να ειδοποιήσει τους δικούς μου. Τα βι-βλία μου τα πέταξα. Δε θα μου χρειαστούν. Ευτυχώς το σώμα μου είναι σφριγηλό και νεα-νικό, οπότε θα το καλοδεχτεί ο ιατροδικαστής. Αν ξαναγεννηθώ, ελπίζω να μην ξανακάνω τα ίδια λάθη. Κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ βαρετό. Μάλλον θα διαλύσω τα χάπια σε νερό. Ίσως το μείγμα δώσει λίγο χρώμα στη ζωή μου...

Κλείνουν τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Κλείνουν οι Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Αναδημοσίευση από την Αυγή της 03και05/09/2010

Το πρώτο λουκέτο στον εκδοτικό χώρο και μάλιστα με άμεσο αντίκτυπο στον χώρο των ΜΜΕ, μπήκε χθες επιβεβαιώνοντας με τον χειρότερο τρόπο τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στο βιβλίο. Ο γνωστός εκδοτικός οίκος "Ελληνικά Γράμματα" που από το 2006 ανήκει στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη έκλεισε χθες μετά από μισόν και πλέον αιώνα διαδρομής στη βιβλιοπαραγωγή.

Είναι προσωρινό άραγε το λουκέτο στα "Ελληνικά Γράμματα";
TVXS 06/09/10 Αναδημοσίευση από την Αυγή της 05/09/2010:
Στην εφημερίδα «Αυγή» παραχώρησε συνέντευξη ο Παύλος Παπαχριστοφίλου, για το «λουκέτο» του γνωστού εκδοτικού οίκου και τις επόμενες εξελίξεις στην υπόθεση. «Σε όποια επιχειρηματική μου σκέψη ή κίνηση οι εργαζόμενοι των Ελληνικών Γραμμάτων θα έχουν απόλυτη προτεραιότητα» υποστηρίζει μεταξύ άλλων ο κ. Παπαχριστοφίλου και αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για τις επόμενες κινήσεις του.

Μετά το σοκ που προκάλεσε η είδηση ότι ο ΔΟΛ, ο οποίος από το 2007 κατέχει το 100% των μετοχών των "Ελληνικών Γραμμάτων", βάζει λουκέτο στον μακρόβιο και από τους μεγαλύτερους στην αγορά του βιβλίου εκδοτικό οίκο, η δήλωση του πρώην εκδότη του Παύλου Παπαχριστοφίλου ότι "Τα Ελληνικά Γράμματα δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη" προοιωνίζεται εξελίξεις. Άδηλο παραμένει βέβαια το μέλλον των 96 εργαζομένων που εν μία νυκτί βρέθηκαν εκτός εργασιακού χώρου. Ωστόσο ο πρώην εκδότης των "Ελληνικών Γραμμάτων" και νυν εκδότης του "Πεδίου" Παύλος Παπαχριστοφίλου αναφορικά με τις επιχειρηματικές κινήσεις στις οποίες ενδέχεται να προβεί σε σχέση με τον εκδοτικό οίκο που ίδρυσε ο πατέρας του το 1957 μας λέει ότι "σε όποια επιχειρηματική μου σκέψη ή κίνηση οι εργαζόμενοι των Ελληνικών Γραμμάτων θα έχουν απόλυτη προτεραιότητα". Αξιοπρόσεκτο και ενδεχομένως δηλωτικό των εξελίξεων είναι το γεγονός ότι στην υπηρεσία εμπορικών σημάτων της Γενικής Διεύθυνσης Εσωτερικού Εμπορίου του Υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας ο τίτλος "Ελληνικά Γράμματα" είναι κατοχυρωμένος στο όνομα του Παύλου Παπαχριστοφίλου και έχει ενοικιαστεί στον ΔΟΛ. Μ' αυτό το δεδομένο δεν είναι απίθανο στο επόμενο διάστημα να επαναλειτουργήσουν και πάλι τα "Ελληνικά Γράμματα". Ο Παύλος Παπαχριστοφίλου αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα, και μιλά στην "Αυγή" της Κυριακής για τις επόμενες κινήσεις του.
* Τι εννοείτε όταν λέτε ότι τα Ε.Γ. δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη;
Κατ' αρχήν ένας ιστορικός εκδοτικός οίκος ο οποίος έχει ιδρυθεί το 1957 και έχει τόσο μεγάλη προσφορά στα στα ελληνικά γράμματα δεν καταργείται και δεν απαξιώνεται από μία απόφαση για λουκέτο. Ένας μέτοχος όπως ο ΔΟΛ θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου να εξετάσει σοβαρά όλες τις δυνατότητες τις οποίες είχε για την αξιοποίηση κατ' αρχήν του έμψυχου δυναμικού της εταιρείας αλλά και του τεράστιου πνευματικού υλικού που είχε στα χέρια του. Αναλογίζομαι βέβαια και την οικονομική συγκυρία αυτής της περιόδου, όπως και το τεράστιο παθητικό που δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια στην εταιρεία.
*Υπονοείτε κακούς χειρισμούς των διοικούντων;
Αυτό που λέω είναι απλό. Δεν έχει υπάρξει κανένας εκδοτικός οίκος ως τώρα, στην Ελλάδα, ο οποίος να λειτουργεί χωρίς εκδότη. Ανατέθηκε η διεύθυνση της εταιρείας σε ανθρώπους οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση με την εκδοτική λειτουργία και πρακτική.
*Τι προτίθεστε να κάνετε;
Ελπίζω να πρυτανεύσει η λογική και να βρεθούν λύσεις ώστε μεγάλο μέρος και του ανθρώπινου δυναμικού της εταιρείας αλλά και του πνευματικού της υλικού να επανέλθουν στο εκδοτικό τοπίο.
*Θα διεκδικήσετε δικαστικά τον τίτλο;
Είναι πολύ νωρίς να σας απαντήσω για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Εύχομαι και ελπίζω ότι δεν θα χρειαστεί να συμβεί κάτι τέτοιο.

*Μπορείτε να υπολογίσετε τους τίλους που βρίσκονται υπό την ετικέτα "Ελληνικά Γράμματα";
Είναι πάνω από 4.500 τίτλοι μέχρι σήμερα. Εκατοντάδες συγγραφείς Έλληνες και ξένοι, από τον Ουμπέρτο Έκο μέχρι τον Γιάννη Ξανθούλη, τον Χρίστο Μπουλώτη, τη βιβλιοθήκη του Λουντέμη, τη βιβλιοθήκη του Μήτσου Αλεξανδρόπουλου, τις μεταφράσεις του Βάρναλη κ.ά. είναι στο αποθεματικό των "Ελληνικών Γραμμάτων".
*Όταν στη δήλωσή σας μιλάτε για "ασυνεπή στάση" προς συγγραφείς, μεταφραστές και άλλους συνεργάτες, εννοείται και οικονομική ασυνέπεια;
Δεν μπορώ να ξέρω για οικονομική ασυνέπεια, δεδομένου ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια δεν έχω καμία εμπλοκή με την οικονομική και διοικητική διαχείριση της εταιρείας. Αυτό που εννοώ είναι ότι δεν μπορείς να μεταχειρίζεσαι τους συγγραφείς και τους υπόλοιπους εκδοτικούς συντελεστές μ' αυτό τον τρόπο. Δηλαδή να σου καταθέτουν το πνευματικό τους έργο και ξαφνικά να διαβάζουν από τις εφημερίδες ότι ο εκδοτικός τους οίκος έχει κατεβάσει ρολά. Είστε άνθρωπος που παρακολουθεί τον χώρο του βιβλίου και ξέρετε καλά ποια είναι η σχέση του συγγραφέα με τον εκδοτικό του οίκο και ποια είναι τα συναισθήματά του όταν μαθαίνει ότι κλείνει, επί της ουσίας, το σπίτι του.
*Οι εργαζόμενοι μπορούν να ελπίζουν ότι δεν προστίθενται στις μακρές λίστες ανεργίας;
Δεν μπορώ να προδικάσω τις εξελίξεις, παρ' όλα αυτά είναι προφανές ότι σε όποια επιχειρηματική μου σκέψη ή κίνηση θα έχουν απόλυτη προτεραιότητα.
Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη

Κλείνουν οι Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Αναρτήθηκε από
Λεωνίδας Ορφανουδάκης