Translate

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

ΠΑΤΑΡΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

Στείλετε στο leonidasorf@gmail.com ένα κομμάτι από κάθε νέα έκδοση σας και θα το αναρτώ .
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διάφοροι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διάφοροι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010

Από τη δουλειά του ΣΤΡΑΤΗ ΠΑΡΕΛΗ

Ένα ποίημα


Καμουτσίκι των ανέμων
πάνω στην ράχη των νησιών, τον Αύγουστο.

Ανεμίζουν τρομαγμένα πουλιά· κινούν
το νήμα αλλιώς του χρόνου. 

Οι παραλίες
βουίζουνε-
πολυπληθείς.

Χωράν οι λέξεις σ’ ένα λυπημένο ποίημα; χωρά η μουσική;
Η ψυχή χωρά;

Τώρα που έγινε η επιθυμία
χώρα του αχώρητου…

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010

Από την ιστοσελίδα Του ΚΩΣΤΑ ΠΟΥΛΙΑΝΙΤΗ

Αντιγράφω για τους επισκέπτες του ΠΑΤΑΡΙΟΥ


Δύο κομμάτια γραφής Πουλιανίτη μα θωρεμένα με τη ματιά του Καβάφη .

ΚΑΚΟΣ ΟΙΩΝΟΣ




Οι λίθινοι διάσπαρτοι οδοδείκτες

Οι του θεού Ερμή την κεφαλή φέροντες

Βρέθηκαν κατεστραμμένοι από βέβηλα χέρια ιερόσυλων

Αναστατώνοντας την ευνομούμενη πόλη της Παλλάδας

Το άγος σκέπασε τα πάντα

Οιωνός κακός για την σικελική εκστρατεία



Αλκιβιάδη! Αλκιβιάδη!

Ασήμαντο αν ένοχος ήσουν ή αθώος

Σημαντικό όμως πως λησμόνησες

Ότι όποιος έχει μεγάλα πάθη

Έχει φίλους φανατικούς

Μα και πολλούς εχθρούς



Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΜΗΛΙΩΝ



Οι Αθηναίοι για το κοινό καλό όλων φροντίζοντας

Κατά της ουδετέρας Μήλου εκστράτευσαν

Μετά πλήθους σύμμαχων συνοδευόμενοι

Που άλλοι από συμφέρον κι’ άλλοι από υποταγή

Θλιβεροί παρόντες , αυτογελοιοποιούνταν

Και πριν την πολιορκία αρχίσουν

Πρέσβεις απόστειλαν ζητώντας πολιτικό ρεαλισμό και παράδοση

Μα η άρνηση των Μηλίων δεν τους τάραξε

Καθότι πολλάκις οι ισχυροί χρειάζονται εχθρούς παρά φίλους

Κι’ όταν οι σύμμαχοι νίκησαν δεν φάνηκαν μεγαλόψυχοι

Ανελέητη σφαγή έπραξαν για παραδειγματισμό

Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010

ΚΑΘΩΣ ( του Γιώργου Πρίμπα )

Ποιήματα


Γιῶργος Πρίμπας

 
Καθὼς


Πορεύεται

ἡ ἀκινησία στὴ δύση της

Ἡ σελήνη καθώς, σ’ ἀνατολή,

πορεύεται.

₪

Γεννιέται

ἡ σύζευξη στὸ στίχο της

Τὸ πόνημα καθώς, μ’ ὠδίνες,

γεννιέται.

₪

Πίνεται

ἡ μέθη στὴν ὑγειά της

Ὁ οἶνος καθώς, ἐν εὐθυμίᾳ,

πίνεται.

₪

2

Πάλλεται

ἡ ψυχὴ στὴ λύτρωσή της

Τὸ κορμὶ καθώς, ἀπὸ ἔρωτα,

πάλλεται.

₪

Φύεται

ἡ ζωὴ στὸν κύκλο της

Ὁ σπόρος καθώς, στὸν ὑφήλιο κόσμο,

φύεται.

₪

Καίγεται

ἡ μετάβασή μας στὸ ἐπερχόμενο

Τὸ κυπαρίσσι καθώς, μὲ πρόθεση,

καίγεται.

₪

3

Μετουσιώνεται

ἡ γραφὴ σὲ ἄκουσμα

Ὁ πιανίστας καθώς, σὲ δημιουργό,

μετουσιώνεται.

₪

Δίνεται

χῶρος στὴν ἐλπίδα

Ἡ ἀγάπη καθώς, ἀν-ανερμάτιστα

δίνεται.

₪

Προτάσσεται

ἡ ἀντίθεση στὴν ἐξ-ουσία

Ὁ πόθος καθώς, γιὰ ζωή,

προτάσσεται.

₪

4

Φυλάσσεται

ἀπέθαντη ἡ μνήμη τῶν στιγμῶν

Ἕνα γράμμα καθώς, μὲ ἱερότητα,

φυλάσσεται.

₪

Διαμορφώνεται

στὸ νοῦ τὸ ποίημα

Ἡ ἐντύπωσή του καθώς, ἀπὸ τὴ φαντασία,

διαμορφώνεται.

₪

Ἀποδομεῖται

τὸ ἀν-αυθύπαρκτο τοῦ κόσμου

Τὸ σκοπούμενο καθώς, ἐντός μου,

ἀποδομεῖται.

₪

5

Κρούεται

τὸ χοροστάσι ἐν χορῷ

Τὸ ταμποῦρο καθώς, μὲ ρυθμὸ καὶ πάθος,

κρούεται.

₪

Ξεβράζεται

τὸ ποίημα στὸ χαρτὶ

Τὸ ἐκτὸς καθώς, ἀπὸ ἐντός,

ξεβράζεται.

₪

Τρέφεται

ὁ λύκος ἀπὸ τὸ ζαρκάδι

Ἕνα ὄρνιο καθώς, ἀπὸ πτῶμα λύκου,

τρέφεται.

₪

6

Παίζεται

τὸ παιχνίδι στὶς ματιὲς

Τοῦ ἔρωτα καθώς, τὸ ποθούμενο,

παίζεται.

₪

Ἐκλέγεται

τῶν ἀποφάσεων ἡ ἐλεημοσύνη

Τῶν κοινῶν καθώς, ἡ ἀντιπροσώπευση,

ἐκλέγεται.

₪

Χάνεται

τῶν ἐπιμέρους ἡ ζωὴ

Στὴν οἴησή του καθώς, ὁ ἄνθρωπος,

χάνεται.

₪

7

Προσεγγίζεται

τὸ γίγνεσθαι τοῦ κόσμου

Ἀπὸ τὴ φαντασία καθώς, ὁ λόγος,

προσεγγίζεται.

₪

Διαβρέχεται

τοῦ ἀγρότη τὸ μειδίαμα

Τῆς γῆς καθώς, τὸ χῶμα,

διαβρέχεται.

₪

Ὑποδύεται

ἑαυτοὺς κι ἑαυτὸν

Τὸ ρόλο του καθώς, ὁ ἠθοποιός,

ὑποδύεται.

₪

8

Διασχίζεται

ἀπὸ μιὰ ἔξαρση ζωῆς

Ἡ ἔρημος καθώς, ἀπὸ τὸν ποταμό,

διασχίζεται.

₪

Ἀγγίζεται

τῶν αἰσθήσεων τὸ ξύπνημα

Τῆς ἐρωμένης καθώς, τὸ κορμί,

ἀγγίζεται.

₪

Ἀκούγεται

μιᾶς κιθάρας ἡ μελωδία

Μιᾶς μπαλάντας καθώς, τὸ ἱστόρημα,

ἀκούγεται.

₪









από το : Τεῦχος 2 - Ὀκτώβριος 2010

Μηνιαία ψηφιακὴ ἔκδοση

τοῦ ἠλεκτρονικοῦ περιοδικοῦ «Λογοτεχνικὰ Ἐπίκαιρα»

Συντακτικὴ ἐπιμέλεια: Θοδωρὴς Βοριᾶς

Κυριακή 14 Μαρτίου 2010

Τείχη

Θα νόμιζε κανείς πως ο Καβάφης πριν από 110 τόσα χρόνια , έγραψε σε αυτό το ποίημα σήμερα
για τους πολιτικούς μας …..
(Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη)

και για εμάς
(Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ…………………. Ά όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.)

Τείχη Κ. Καβάφη
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Ά όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμο έξω.

Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2009

Οι τηγανητές πατάτες

Οι τηγανητές πατάτες

Τσιρίζει
το λάδι
ζεσταίνοντας
τη χαρά του κόσμου .
Οι τηγανητές πατάτες
μπαίνουν
στο τηγάνι
σαν χιονισμένα
φτερά
πρωινού κύκνου
και βγαίνουν
χρυσωμένες
από το τσιτσιριστό κεχριμπάρι της ελιάς

Πάμπλο Νερούντα (σε μετάφραση Δανάης Στρατηγοπούλου)