Translate

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

ΠΑΤΑΡΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

Στείλετε στο leonidasorf@gmail.com ένα κομμάτι από κάθε νέα έκδοση σας και θα το αναρτώ .

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Το έργο της ζωής του (απόπειρα για χριστουγεννιάτικη ιστορία)

 
 

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Ο τρελός



Από  δω  πέρασε  ο  γέροντας  που  τον  είπανε  «τρελό»,

κάτω  από  ζεστά  γερτά  παραθυρόφυλλα

ανασταίνοντας  κάποιο  παλιό  ξεχασμένο  όνειρο

που  τώρα  καλούμαστε,  ή  εμείς  να  το  σώσουμε,

ή  εκείνο  χωρίς  δισταγμό  να  μας  σκοτώσει.

Γίνεται  δύσκολο  το  παιχνίδι  των  παιδιών

γύρω  από  κρυφούς  νερόλακκους  και  γύρω

από  τη  μεγάλη  φωτιά  που  καίει  το  δάσος.

Σε  κοιτούσα  που  φόρτωνες  το  ποίημα  με  λέξεις,

στην  τελευταία,  έτσι  ανήμπορο,  δεν  άντεξε

και  σαν  το  γέρικο  δέντρο  έπεσε  στη  γη,

ζητώντας  στο  ματωμένο  ηλιοβασίλεμα

ένα  θάνατο  κι’ ένα  μνήμα  να  ησυχάσει.


Κώστας Χελμός

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

«Μια σειρά από τρομαχτικά γεγονότα»


του Μίνωα-Αθαν​άσιου Καρυωτάκη

Εκδόσεις Σαΐτα


Ένας δημοσιογράφος αναλαμβάνει να ρίξει φως σε μια μυστηριώδη εξαφάνιση ενός Άγγλου φοιτητή στη Ρουμανία. Όμως φαίνεται σαν να έχει πιάσει την αρχή ενός κουβαριού που ξετυλίγεται συνεχώς και τον τυλίγει σε μια «σειρά από τρομαχτικά γεγονότα»που καθορίζουν την ίδια του τη ζωή. Ο Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης προσπαθεί να σας μυήσει στους παράλληλους κόσμους και σε γεγονότα που ανάγονται στο επίπεδο της μεταφυσικής.

Μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν το ψηφιακό βιβλίο από τη διεύθυνση http://www.saitapublications.gr/2012/12/ebook.13.html(σε μορφή .pdf) ή να το διαβάσετε σε μορφή εικονικού βιβλίου, χωρίς να κατεβάσετε το αρχείο, μέσω της διεύθυνσης: http://www.issuu.com/saita.publications/docs/mia_seira_apo_tromaxtika_gegonota

Το Δελτίο Τύπου έχει αναρτηθεί στη σχετική ενότητα της ιστοσελίδας μας.

Σας στέλνουμε πολλές-πολλές ευχές για ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

Με εκτίμηση,

Ηρακλής Λαμπαδαρίου

Δημιουργός Εκδόσεων Σαΐτα

Δεν φοβούνται


Το  ίδιο  κατώφλι  δρασκελίζουν

κι’ αυτός  που  μπαίνει  κι’ αυτός  που  βγαίνει  από  το  σπίτι.

Έχουν  την  πόρτα  ανοιχτή  στον  άνεμο.

Δεν  κρυώνουν.  Τους  ντύνει  η  μοναξιά  των  ασκιτών.

Οι  αριθμοί  τους  όλοι  θετικοί  και  με  ρίζα.

Δεν  φοβούνται  τη  χρεοκοπία  και  χαμογελάνε.

Πριονίζουν  τον  κορμό  της  ηλικίας  και  χαμογελάνε.

Στηρίζουν  με  δεκανίκια  τα  όνειρα  και  πάλι  γελάνε.

Το  γέλιο  τους  βραδινή  ψιχάλα  κρυφής  υπόσχεσης.

Το  βλέμμα  τους  λοξό  προς  τον  φωτεινό  ορίζοντα.

Η  σκέψη  τους  σαν  το  βράδυ  που  ηρεμεί  το  κύμα

και  σαν  το  χέρι  που  γράφει  το  ποίημα.

Κώστας Χελμός  

 

Μελαγχολία

του Κώστα Χελμού

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Ο ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ


Είδε το χάρο, μα δεν τρόμαξε.
΄Εκανε ένα μεγάλο περίπατο στα περιβόλια
κι είδε κορμιά λιοψημένα,
νωτισμένα με τον κάματο και τον πόθο.
Κι είδε κομμένα φυλλαράκια να κυλούν,
πα'ιζοντας μέσα σε γάργαρα νερά.
Χορεύοντας στο ρυθμο των τζιτζικιών,
πρόφτασε στην πηγή τη νεράϊδα
και της γύρεψε νερό.
Ο χάροντας ακόμα τον γυρεύει

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Με αφορμή Τα 100 χρόνια, από την γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου

Μια  Ενδιαφέρουσα οπτική  της σχέσεις μας με την ποίηση και τους ποιητές !

Μάρκος Μαντάς
Εξερχομενος απο το υπεροχο αφιερωμα απο τα 100 χρονια,
απο την γεννηση του Νικηφορου Βρεττακου, καθισμενος
σ'ενα παγκακι εμπλεος συναισθηματων, εμφορουμενος σκεψεων, εμφατικη επιβεβαιωση, οτι οι ποιητες δεν ειναι
κοινοι ανθρωποι οπως εμεις. Ο Βρεττακος ενας κοσμος
ολοκληρος που κουβαλουσε την δικη του γνωση
και προορισμος του ηταν να αποκτησει αλλα και να
μεταδωσει γνωση. Αυτο ειναι το λαθος που κανουν πολλοι,
συγκρινουν τους εαυτους τους με ανομοια πραγματα.
Οι ποιητες ειναι ενα βημα πιο μπροστα αλλα και πιο πισω
απο μας. Ποτε δεν παμε παρεα βολτα!
Η τους βλεπουμε απο πισω να περπατουν μπροστα μας
η μας βλεπουν απο πισω, να περπαταμε μπροστα τους.
Το βεβαιο ειναι οτι ποτε δεν περπαταμε πλαι-πλαι...
Σηκωνω το βλεμμα μου ψηλα,κοιταζω το αχανες εναστρο
ουρανο, νοιωθω σε ολο μου το ειναι, την ασημαντοτητα μου,
μονολογω ψιθυριστα: οταν η στιγμη δεν ειναι ενα κοινο κομματι
χρονου αλλα ενα μικρο κλασμα αιωνιοτητας που πεφτει ξαφνικα
στα χερια σου, δεν ξερεις τι να το κανεις...
Ο καθενας μας εχει μια μοναδικη οπτικη να βλεπει τα τεκταινομενα
και να τα φιλτραρει στο μυαλο του,απαντησα, οταν με ρωτησε
μια κοπελλια, εις επηκοον και της υπολοιπης παρεας της.
Ο Βρεττακος αντιμαχοταν καθε μορφη εξουσιας, ειπα, διοτι πιστευε
ακραδαντως οτι οποιος ασχολειται με την εξουσια, χανει την αληθεια...
Η εξουσια για να ανθησει πρεπει να νομοθετησει το ψεμμα...
Να μας κανει ολους ιδιους, χωρις κριτικη σκεψη, με τις ιδιες επιθυμιες
με τα ιδια 'εγω'. Αυτη ειναι η εξουσια και οσοι την διεκδικουν ειναι
εθελοντες ψευτες που βαυκαλιζονται οτι η άληθεια, ειναι μια.
Υπαρχει μεγαλυτερο ψεμμα απο αυτο?
Η αληθεια ειναι οσοι ειμαστε, και εμεις που ειμαστε
και ολοι αυτοι που θα ερθουν και ολοι αυτοι που εφυγαν
απο αυτον τον κοσμο.
Η αληθεια ειναι η θαλασσα, ο ωκεανος των διαφορων μας...
Για να ζησεις εκτος νομου, πρεπει να εισαι τιμιος!
Κανεις δεν ξεφευγει, απο τους νομους, αλλα οι ανυπακουοι
τουλαχιστον ειναι αληθινοι
γιατι κανουν την αληθεια τους νομο και
οχι το ψεμμα της εξουσιας...